Glejak zabiera mi dziecko! Walka o życie bez bólu!

Czy świat może zawalić się w jednej chwili? Minucie? Sekundzie? Nasza historia pokazuje to bardzo wyraźnie. Odkrycie śmiertelnej choroby, zaczęło się od drzemki, z której nie mogliśmy Patryka wybudzić.

Strach i panika. Przyjechała karetka, a potem helikopter przetransportował naszego malutkiego synka do Rzeszowa. Wszystko działo się nagle, szybko. W końcu usłyszeliśmy diagnozę, która zdjęła nas z nóg. Guz mózgu, stan po wylewie... 

Dwa dni później Patryk zostaje zabrany do Centrum Zdrowia Dziecka w Warszawie. Tam operowano guza mózgu i przeprowadzono konieczne badania. Kiedy nadzieja w nas tliła się w oczekiwaniu na rezultaty, nie sądziliśmy, że może być jeszcze gorzej… Wynik był druzgoczący - glejak III stopnia... 

Brak słów. Bezsilność. Mnóstwo pytań. Strach o jutro. Jak to możliwe?

Leczenie chemioterapią i radioterapią jest zbyt niebezpieczne dla jego życia. Medycyna jest bezsilna wobec choroby naszego dziecka.

Życie wywróciło się do góry nogami. Nasza codzienność to przede wszystkim pielęgnacja Patryczka. Oddycha samodzielnie, choć ma założoną rurkę tracheotomijną. Aby zapobiec infekcjom, niedrożności czy odleżynom tchawicy, należy ją czyścić i odsysać z wydzielin. 

Posiłki przyjmuje za pomocą sondy do żołądkowej, która poprowadzona jest przez maleńki nosek Patryka. Jest to konieczne, by jego organizm był właściwie odżywiony. 

Każdy dzień przeplata się gorączką i bólem wypełniającym wszystkie komórki jego ciała. Nasz synek nie może powiedzieć, co dokładnie go boli i  gdzie. Żałość ściska serce, gdy widzę cierpienie Patryczka. Leki, sprzęt oraz rehabilitacja pomagają zmniejszyć ból, a to jest w tym momencie najważniejsze. 

Patryś reaguje na nasze głosy, widzę, jak jest skupiony, gdy nasłuchuje znajomych, domowych dźwięków, gdy docierają do niego znane zapachy. Czuje się bezpiecznie, bo wie, że jest w domu, w którym jego potrzeby będą zaopiekowane. 

Jednym z naszych pragnień jest zakup wózka dla Patryka. Uwielbiał bawić się na podwórku, grać w piłkę i biegać do utraty tchu śmiejąc się przy tym w głos. Teraz jest to niemożliwe… Wózek, podaruje mu namiastkę przyjemności. Moglibyśmy wychodzić wspólnie na spacery i czerpać z pięknej pogody. Wózek to szansa na wyjście z domu w komforcie i spokoju. Są to bardzo duże koszty, których nie jesteśmy w stanie pokryć. 

Glejak nie robi wyjątków. Zaatakował bezbronne dziecko i rujnuje życie. 

Teraz walczymy o każdą godzinę, każdego dnia, by ulżyć w cierpieniu naszemu synkowi.

Prosimy, pomóż!

Rodzice Patryka