W poszukiwaniu kontaktu. Dziecko z autyzmem potrzebuje pomocy!

Od trzech lat nie śpię po nocach... Wiem, że ten problem jest dobrze znany każdej matce 3-latka, ale moja sytuacja jest nieco inna: mój ukochany syn cierpi na autyzm dziecięcy.

Jednym z objawów jego problemu jest zaburzenie snu. Synek śpi po 4 godziny na dobę. Jest zbyt mały, żeby podawać mu leki psychotropowe, a melatonina, zalecana przez lekarzy, nie działa… Zaczęłam się martwić, jak skończył rok. Zauważyłam, że nie reaguje na swoje imię, nie wskazuje palcem, dziwnie się zachowuje. Diagnoza powaliła nas z mężem z nóg. Wtedy mało co wiedzieliśmy o autyzmie… 

Z czasem okazało się, że synek boi się wysokich dźwięków. Nie znosi, jak płaczą inne dzieci: od razu spada na podłogę, zatyka uszy i krzyczy. Czuje się zaniepokojony, jak w jego obecności rozmawiają przez telefon. Nowe, nieznane rzeczy i niektóre produkty spożywcze wywołują u niego panikę.  Ma potrzebę wielokrotnego powtarzania tych samych czynności. Nie może wysiedzieć w miejscu ani chwili. W ogóle nie mówi, mimo tego, że ma już 3 lata. Jest nadwrażliwy pod względem sensorycznym.

Od kiedy zdiagnozowano u synka autyzm dziecięcy, dużo czasu i środków poświęcamy na jego rehabilitację. Bardzo się boję, że moje dziecko nie poradzi sobie w społeczeństwie, ale nie stać nas na kompleksową terapię. Błagam, pomóż nam w tej walce!

Mama