Adaś Czech, 17 miesięcy

W ciąży dowiedziałam się, że mój synek ma poważną wadę mózgu – agenezję ciała modzelowatego. Te słowa brzmiały jak wyrok. Leżałam na kozetce w gabinecie i czułam, jak wali mi się cały świat.

Kiedy Adaś się urodził, potwierdziły się najgorsze obawy. Jego mózg nie ma połączenia między półkulami, to oznacza, że będzie się rozwijał inaczej, wolniej, z wieloma trudnościami. Chwilę później usłyszałam kolejny cios, Adaś jest niewidomy. Nie widzi mojej twarzy, nie szuka kontaktu wzrokowego, nie potrafi podążać wzrokiem za światłem. Dla innych dzieci to oczywiste. Dla nas – to marzenie. To jednak nie wszystko. Adaś ma także bardzo wąskie przewody nosowe, które utrudniają mu oddychanie szczególnie podczas infekcji. Każda choroba to strach, każda noc to czuwanie przy jego łóżeczku i walka o spokój i oddech. Dziś Adaś wymaga intensywnej rehabilitacji, opieki neurologicznej, laryngologicznej, terapii wzroku i wsparcia wielu specjalistów. Każdy jego postęp to efekt ogromnej pracy, wysiłku i serca.

Robię, co mogę, by zapewnić mu wszystko, czego potrzebuje, ale sama nie dam rady. Jestem mamą, która walczy o swoje dziecko z całych sił. Dlatego proszę o pomoc. Bo każdy gest wsparcia to dla nas nadzieja. Nadzieja, że mimo trudnego początku Adaś będzie miał szansę na lepsze jutro.

Mama Adama