Adelka Marcinkowska, 7 lat

Adelka to nasze wymarzone i wyczekane dziecko. Po 15 latach niepowodzeń w końcu się udało! Niestety, kiedy Adelka skończyła roczek, zaczęła bać się obcych ludzi, obcych miejsc, nie  chciała wejść do innych budynków niż nasz blok. Nie mówiła więcej niż mama, tata, pa pa, aż do trzeciego roku życia. Nie nawiązywała kontaktu wzrokowego, a na wszelkie nieprzewidziane sytuację reagowała krzykiem i uderzaniem. Chciała być ciągle blisko mamy i spędzać czas w ten sam rutynowy sposób. Zaczęła coraz mniej jeść i do dziś je niewiele i tylko ulubione produkty (wybiórczość pokarmowa). Gdy tylko dowiedzieliśmy się, że to autyzm, zaczęliśmy działać, szukać informacji i pomocy. Udało nam się znaleźć  prywatną placówkę, gdzie ma zapewnioną terapię integracji sensorycznej oraz zajęcia z psychologiem i neurologopedą. 

Oszczędności życia dawno się skończyły, a my z mężem stajemy się bezradni.  Marzymy, by Adelka miała jak najpiękniejsze i jednocześnie najłatwiejsze życie, na jakie pozwala jej autyzm. Wielospecjalistyczna terapia przynosi skutki, nie możemy jej przerwać, dlatego prosimy o pomoc!

Rodzice