Studiowałam pielęgniarstwo, by ratować zdrowie innych ludzi, lecz dziś sama potrzebuję wsparcia! Wyciągniesz do mnie pomocną dłoń?

Nazywam się Agata. Jestem studentką pielęgniarstwa i dopiero rozpoczynałam swoją drogę, by nieść pomoc innym, opiekować się chorymi, dawać im nadzieję, gdy ich świat się wali. Nigdy nie przypuszczałam, że tak szybko sama znajdę się po tej drugiej stronie — w szpitalnym łóżku, z bezwładnymi stopami, walcząc o to, by jeszcze kiedyś stanąć na nogach.

Wyjechałam do Niemiec, by pracować jako opiekunka osób starszych. Chciałam zdobyć doświadczenie, które później pomoże mi w mojej przyszłej pracy pielęgniarki. Niestety, wszystko potoczyło się inaczej, niż planowałam. Już po kilku dniach dopadł mnie potworny ból kręgosłupa i nogi… Tak silny, że nie byłam w stanie się ruszyć. W szpitalu okazało się, że mam przepuklinę krążka międzykręgowego, która uciskała na nerwy. Lekarze zdecydowali o natychmiastowej operacji.

Po wybudzeniu z narkozy zrozumiałam, że coś jest bardzo nie tak. Moje stopy były ciężkie, jakby nie należały do mnie. Nie mogłam nimi poruszyć. Z każdą godziną nadzieja, że to chwilowe, gasła… Następnego dnia konieczna była druga operacja, w innym odcinku kręgosłupa. Ból nogi zniknął, ale stopy pozostały bezwładne.

Kiedy wydawało się, że gorzej już być nie może, w specjalistycznej klinice odkryto, że po operacji doszło do krwawienia do rdzenia kręgowego. Potrzebna była trzecia operacja. To był najtrudniejszy tydzień mojego życia: pełen bólu, strachu, bezsilności… ale i nadziei. Nadziei, bo moje nerwy, choć poważnie uszkodzone, nie zostały całkowicie zniszczone. Mam jeszcze szansę, by stanąć na nogach.

Dziś walczę każdego dnia. O każdy ruch, każdy krok, każdy oddech pełen wiary, że jeszcze wrócę na studia i znowu będę mogła pomagać innym — tak, jak zawsze marzyłam. Niestety, powrót do sprawności wymaga intensywnej rehabilitacji, której koszty znacznie przekraczają moje możliwości.

Dziękuję Wam za dotychczasową pomoc i proszę, bądźcie ze mną dalej! Potrzebuję wsparcia, by sfinansować turnus rehabilitacyjny, który da mi szansę odzyskać sprawność po trzech operacjach kręgosłupa. Każda złotówka przybliża mnie do celu… Do życia bez bólu, do samodzielności, do powrotu do marzeń.

Agata