By życie nie przykuło mnie do łóżka, bez szans na lepsze jutro!

Dziecięce Porażenie Mózgowe jest niczym przekleństwo, przekleństwo, którego nie pozbędę się przez resztę życia. Jeszcze kiedyś byłam w stanie przejść kilka kroków, teraz jest to prawie niemożliwe. Przykurcze, które są coraz bardziej uciążliwe, nie chcą dać o sobie zapomnieć, mogę to osiągnąć tylko dzięki rehabilitacji, na którą brakuje pieniędzy. Niestety, nie tylko to jest moim problemem, jest nim też wózek, który nie jest do mnie przystosowany, a tak naprawdę bez niego nie jestem w stanie żyć... Skończyłam studia, tak bardzo chciałabym pracować, ale jeśli nie będę miała odpowiedniego wózka, czeka mnie straszna przyszłość - przyszłość, która zamknie mnie w domu. Proszę, pomóż mi, sama nie dam rady!