By jej życie nie było męczarnią... Potrzebna winda sufitowa dla Agatki!

"Ma Pani piękną, zdrową córeczkę" – usłyszałam, gdy Agatka przyszła na świat. Moja radość trwała jednak bardzo krótko... Następnego dnia po moją córeczkę przyszła śmierć.

Serduszko Agatki nagle się zatrzymało. Jej całe ciałko przybrało szary kolor, wręcz siny… Oddech ucichł. Lekarze walczyli o przywrócenie oddechu i pobudzenie akcji serca. Czułam, że życie mojego dziecka gaśnie, a razem z nim nadzieja... Lekarze kazali mi się przygotować na najgorsze. Modliłam się, aby Bóg pozwolił jej zostać… Obiecałam zrobić wszystko, jeśli tylko oszczędzi jej życie.

Bóg wysłuchał moich modlitw. Agatka żyje, a moja walka o nią trwa już 16 lat. Niestety, walka ze śmiercią odcisnęła na niej straszliwe piętno… Córeczka jest dzieckiem leżącym i wymaga całodobowej opieki – jak niemowlak. Nie siedzi, nie chodzi, nie mówi, samodzielnie nie je. Zjada tylko to, co jej zmiksuję. Agatka ma hiperinsulinizm, jest na diecie wysokowęglowodanowej. Co miesiąc dostaje zastrzyk, ratujący jej życie.

Agatka cierpi na porażenie czterokończynowe… Niestety, ma też padaczkę lekooporną, jest upośledzona umysłowo. Ze względu na silną skoliozę (89 stopni) jest zaopatrzona w gorset, który stabilizuje jej kręgosłup. Jej płuco się zapada, przez co ma utrudniony oddech i problemy z układem krążenia. Pomagają codzienne masaże i rozciąganie kręgosłupa, które nie pozwalają na pogłębianie się skoliozy. Mimo tych wszystkich strasznych rzeczy Agatka jest pogodną nastolatką, uśmiechniętą i pełną życia… Skazaną, niestety, na leżenie w łóżku.

Agatka waży 56 kilogramów. 56 kg naszego szczęścia... Niestety, wykąpanie jej to ogromne wyzwanie. Kąpiel córki, przenoszenie jej z pokoju do łazienki i z powrotem, podnoszenie Agatki z łóżka jest dla nas tak trudne, że z wanny korzystamy raz na dwa tygodnie. Mąż miał niestety wypadek, ma uszkodzony bark i nie może dźwigać. Ja staram się, jak mogę, ale jestem coraz starsza i moje plecy z każdym dniem coraz bardziej odmawiają posłuszeństwa. Potrzebujemy windy sufitowej, która bardzo ułatwi nam opiekę nad Agatką. Dzięki niej zarówno życie naszej córeczki, jak i nasze, odmieni się na lepsze. Winda jest niestety bardzo droga i mimo ogromnych chęci, nie stać nas na taki wypadek…

Dzięki windzie będę mogła transportować Agatkę do łazienki i opuszczać do wanny... Zniknie też problem sadzania z łóżka na wózek. Moje plecy i ręce przestaną boleć, a żołądek odpocznie od tabletek przeciwbólowych. A co najważniejsze, Agatka, która ze względu na swój stan prawie nie opuszcza łóżka, będzie mogła zaznać trochę radości poprzez swoje ukochane kąpiele. Proszę o pomoc i dziękuję każdemu, kto zechce nas wesprzeć.

Mama Agatki