Moja walka z NOWOTWOREM nadal trwa❗️Nie mogę się poddać – tu chodzi o moje życie❗️

W 2022 roku życie podarowało mi najgorszą diagnozę. Okazało się, że choruję na szpiczaka mnogiego – nowotwór, który powoduje osłabienie struktury kości. W moim życiu zagościł strach, ale wiedziałam, że nie mogę się poddać. Myślałam o swoich dzieciach, które przecież potrzebują mamy. Dawno się nie odzywałam. Nie miałam za dużo dobrego do napisania, nadzieja powoli mnie opuszczała…

Zostałam zakwalifikowana do leczenia klinicznego, które jednak ma swoje obostrzenia. O mały włos zostałabym wykluczona z udziału w terapii, gdyż ponad pięć miesięcy chorowałam na COVID-19. Nie jest to możliwe dla zdrowego człowieka, mój wykończony organizm nie walczył jednak z chorobą, uznając ją jako coś „normalnego”.

Zaprzestano mojego leczenie od sierpnia i dopiero 30 grudnia 2024 roku przywrócono mnie do dalszego badania. Nowy Rok spędziłam w szpitalu – to przecież nic, kiedy człowiek wie, że to warunek konieczny, aby dostać lek. Wróciłam do programu, jedak musiałam rozpocząć wszystko od nowa. Wszystko to, co przechodziłam ponad rok...

Aby wspierać siebie i nie osłabić zbytnio organizmu w wyniku chemii, przyjmuję leczenie dodatkowe, wspomagające odbudowę odporności. Nie jest ono jednak refundowane i pochłania ogrom środków. Zmagam się także z wieloma skutkami ubocznymi, ale żyję! I to jest najważniejsze.

Dobra dieta, konsultacje lekarskie, psychologiczne, zakup leków dojazdy –  to wszystko kosztuje, a są to działania zmierzające do pozostania jak najdłużej w remisji. Cały czas mam również z tyłu głowy to, że szpiczak to nowotwór złośliwy, choroba, nieuleczalna, która wraca.

Wiem, że są tu dobrzy ludzie, którzy idą ze mną od samego początku. Dla których nie jestem obojętna i wspierają mnie finansowo. Każdemu z Was bardzo dziękuję i proszę o dalszą pomoc. Pozwalacie mi żyć, być mamą i cieszyć się tym, co mam!

Agnieszka