Alex Podlewski, 23 miesiące

Nasze życie zamieniło się w niekończącą się drogę od lekarza do lekarza, od szpitala do szpitala, z nadzieją, że tym razem ktoś powie: „pomożemy”.

Za każdym razem wierzyliśmy, że to już koniec cierpienia Alexa, że po kolejnych lekach wreszcie wrócimy do normalności, ale ból i infekcje wracały, a my znów patrzyliśmy na łzy naszego dziecka. Najtrudniejsze były noce, kiedy Alex nie mógł spać, płakał, a my czuliśmy się całkowicie bezsilni, trzymając go za rękę i obiecując, że będzie dobrze, choć sami nie wiedzieliśmy kiedy. Usłyszeliśmy w końcu diagnozę, nawracające zapalenie ucha środkowego i zalegający płyn, który odbiera mu słuch i dziecięcy spokój. Jedyną realną szansą na ulgę jest odpowiednia opieka zdrowotna, która może zakończyć ten koszmar oraz pozwolić Alexowi znów słyszeć świat bez bólu. Niestety terminy w publicznej opiece zdrowotnej sięgają kilku lat, a my wiemy, że nasz syn nie może tyle czekać. Każdy kolejny miesiąc to ryzyko pogorszenia słuchu i dalszego cierpienia.

Musimy poprosić o pomoc, choć zawsze staraliśmy się radzić sobie sami. Robimy to, bo zdrowie naszego dziecka jest ważniejsze niż duma. Każda pomoc to dla nas nadzieja, że w końcu przyjdzie dzień, w którym nasz syn obudzi się bez łez i strachu.

Rodzice Alexa