W protezie na nowo muszę nauczyć się chodzić. Możesz mi w tym pomóc!

Zawsze byłam bardzo aktywną osobą. Nawet na emeryturze pracowałam zawodowo, a prywatnie pół życia spędziłam jako jedna z 3 kobiet w Polsce, jako sędzia państwowy piłki siatkowej. Wiele pięknych wspomnień z meczów i wyjazdów pozostają ze mną i dodają mi sił do walki, abym tak, jak siatkarze, mogła się podnieść. 

Moje problemy zdrowotne są powikłaniem cukrzycowym. Na nodze zrobiła mi się rana, która nie chciała się goić. Wiele zabiegów nie pomagało. W końcu wdała się sepsa. Lekarze nie mieli już innej możliwości niż amputacja. Wiedziałam, że to zło konieczne, że nie ma innego wyjścia. Mam protezę, ale nie myślcie, że zakładasz ją i znów możesz chodzić. To uczucie nie porównywalne z niczym innym. Masz nogę, ale nadal nie potrafisz chodzić. Dlatego tak bardzo chciałabym pojechać na turnus rehabilitacyjny, po którym będę mogła znów być samodzielna. To da mi możliwość wychodzenia z domu, zabawy z wnukami, namiastki dawnego życia.

Alicja