16 lat to nie czas, żeby umierać... Błagam, ratuj moją córkę❗️

Nazywam się Mariusz Piątek i jestem ojcem 16-letniej Alicji. Dzisiaj muszę prosić Was o pomoc, bo u mojej córki zdiagnozowano niezwykle agresywny nowotwór mózgu, a ja muszę zrobić wszystko, żeby ją uratować.

Wszystko zaczęło się 12 listopada 2024 roku, kiedy z powodu nasilających się bólów głowy córka trafiła na Oddział Dziecięcy w szpitalu w Kłodzku. 15 listopada badanie MR głowy wykazało wieloogniskowego guza mózgu...

Po konsultacji neurochirurgicznej 16 listopada Alicja została przetransportowana do Górnośląskiego Centrum Zdrowia Dziecka w Katowicach, gdzie potwierdzono diagnozę. Poczułem, jakby w tej jednej chwili zawalił się nasz świat. Jakby wszystko to, co budowaliśmy przez lata, nagle runęło.

W kolejnych tygodniach Alicja przeszła aż cztery poważne operacje, obejmujące biopsję guza, usunięcie jego części oraz implantację układu zastawkowego. Po operacjach mózgu powstały deficyty neurologiczne w postaci problemów z utrzymaniem równowagi i konieczna jest rehabilitacja.

13 stycznia 2025 roku Ala rozpoczęła leczenie chemioterapią na Oddziale Onkologii, Hematologii i Chemoterapii w Katowicach, a w kwietniu 2026 roku je zakończyła. Jest po prawie 40 chemiach, niestety guz nie uległ zmniejszeniu. Raz w tygodniu musi korzystać też z kosztownej rehabilitacji.

Alicja ma dwoje młodszego rodzeństwa: 11-letnią Lenę i 5-letniego Tymka oraz starszego brata, Mateusza. Niestety, zmagamy się z ogromnymi trudnościami finansowymi. Ja prowadziłem jednoosobową działalność, lecz z powodu choroby córki musiałem ją zawiesić. Stale opiekuję się Alicją i zawsze jestem z nią w szpitalu. Najmłodszy Tymek jest w głębokim spektrum autyzmu pod stałą opieką mamy, która z tego powodu nie może podjąć pracy.

Niestety koszty badań do spersonalizowanego leczenia onkologicznego, częstych dojazdów, regularnej rehabilitacji, leczenia oraz pomocy psychologicznej są ogromne i znacznie przekraczają nasze możliwości finansowe.

Dlatego błagam Was, pomóżcie. Nie sądziłem, że kiedyś będę musiał to robić, ale nigdy też nie sądziłem, że zamiast spotykać się z przyjaciółmi i funkcjonować jak każda nastolatka, moja córka będzie walczyć o życie na onkologii. Każda wpłata i każde udostępnienie to dla nas nadzieja na dobre zakończenie tego dramatu.

Mariusz, tata