Nowotwór mózgu wrócił po życie Amelki❗️Została OSTATNIA nadzieja❗️

“Pozostało leczenie paliatywne. Nic już nie można zrobić dla Państwa córeczki…” – żaden rodzic nie chce usłyszeć takich słów. Żaden nie powinien! Tymczasem tuż przed Świętami dowiedzieliśmy się, że nasza 7-letnia córeczka ma wznowę złośliwego nowotworu mózgu… Rokowania są tragiczne, dlatego musimy wyjechać za granicę na immunoterapię w Kolonii, która jest ostatnią nadzieją Amelki. Błagamy o pomoc!

Pierwsze objawy zauważyłam w październiku 2018 roku – Amelka zaczęła przekrzywiać główkę. Podróż od lekarza do lekarza, od rehabilitacji do rehabilitacji – nic nie pomagało. Dopiero osteopata sprawił, że córeczka zaczęła podnosić głowę, ale wtedy pojawił się ból. Dopiero potem okazało się, że guz zaczął uciskać… 

Gdy w końcu dostaliśmy skierowanie do szpitala, już pierwsze badania pokazały OGROMNEGO guza w główce Amelki. 4 x 5 x cm. Szok i przerażenie… Karetka zabrała nas ze szpitala w Rzeszowie do Warszawy. Już wtedy lekarze podejrzewali najgorsze… Miała odbyć się operacja ratująca życie, której córeczka mogła nie przeżyć. Lekarz przygotowywał nas na wszystko. A właściwie na najgorsze… Ledwo byłam w stanie podpisać dokumenty, w których potwierdzałam, że jestem świadoma ryzyka… Prawdziwy koszmar… 

Po operacji Amelka przez tydzień była na OIOM-ie w śpiączce farmakologicznej. Nie wiedzieliśmy, w jakim będzie stanie po wybudzeniu… Na szczęście poznała nas! W pierwszych słowach powiedziała, że jest głodna, a nam się chciało płakać ze szczęścia. Niestety, za chwilę doszedł obrzęk mózgu… Wystąpił połowiczny paraliż prawostronny i zespół opuszkowy. Amelka nie mogła mówić ani przełykać. Przez kolejne miesiące, między podaniami chemii, uczyła się wszystkiego od nowa. 

Ciężkie leczenie: chemia i radioterapia, trwało do lipca 2020 roku. Potem pozostały tylko kontrole w poradni. Wiedzieliśmy, że ten nowotwór lubi wracać. To loteria: niektóre dzieci z tego wychodzą, niektóre umierają. Mieliśmy nadzieję być w tej pierwszej grupie. Ta nadzieja żyła w nas kolejne 2 lata. 

Niestety, przyszedł grudzień 2022 roku, a wraz z nim informacja o zmianach nowotworowych w głowie i kręgosłupie! Kolejna operacja i wynik histopatologiczny: to wciąż wyściółczak, ale zmienić stopień złośliwości z II na III… 

Kolejna radioterapia wycieńczyła Amelką do granic… Cierpiała bardzo, nie tylko fizycznie. Przeszła już tak wiele, chciała być po prostu dzieckiem, pójść do przedszkola, tak bardzo ciągnęło ją do rówieśników, zabawy, beztroski… A teraz znów to wszystko zostało jej odebrane! 

Amelka tylko leżała, nie miała na nic sił. Mieliśmy nadzieję, że tym razem się uda, ale przed ostatnimi Świętami Bożego Narodzenia dostaliśmy wiadomość najgorszą z możliwych. Kolejna wznowa – zmiany w głowie, w loży pooperacyjnej. 

Lekarze w Polsce zaproponowali nam 2 możliwości leczenia – obie paliatywne. Wybraliśmy naświetlania guza, by zyskać jak najwięcej czasu. Od wielu miesięcy sprawdzałam inną metodę leczenia, dostępną w Niemczech. Immunoterapia w klinice w Kolonii. Po wstępnej konsultacji Amelka została zakwalifikowana. Po zakończeniu naświetlań w Polsce musimy jak najszybciej jechać tam! Mamy cztery tygodnie…

To ostatnia nadzieja Amelki na życie, na dzieciństwo, którego przez złośliwy nowotwór prawie nie miała… Prosimy z całego serca o pomoc dla córeczki. Rozpoczęcie leczenia (2 pierwsze podania, po których będzie badanie kontrolne) kosztuje ponad 60 tysięcy euro. Nie mamy takich środków…

Prosimy o nadzieję, że to nie koniec. Amelka nie może odejść, nie wyobrażamy sobie życia bez naszej córeczki. A ona tak bardzo chce po prostu być – być dzieckiem, pójść do szkoły, do dzieci. Już nie cierpieć wśród szpitalnych ścian…

Dziękujemy za wszystko.

Rodzice Amelki