Być może kiedyś będzie szansa na wyleczenie... Dziś potrzebne są badania❗️

Anastazja urodziła się w sierpniu 2017 roku z ciężką wadą wrodzoną. Ten fakt jest już trudny do przyjęcia dla rodzica, a dla dziecka? Kiedy dorasta, jest coraz bardziej świadome, że różni się od rówieśników. Wtedy serce pęka podwójnie.

Wynicowanie pęcherza moczowego to zaburzenie, które dotyczy nie tylko układu moczowego, ale też kostno-stawowego i mięśni innych narządów. Obejmuje choćby ubytek mięśni ściany przedniej brzucha.

Córeczka przeszła swoją pierwszą operację pierwotnej rekonstrukcji pęcherza w listopadzie 2017 roku, kiedy miała ponad 3 miesiące. Potem przez trzy tygodnie miała założony gips i była cewnikowana co 3 godziny.

Z czasem przychodziły częste infekcje i kolejne wizyty w szpitalu. W 2020 roku kolejna operacja odtworzenia szyi pęcherza z obustronnym przeszczepem moczowodów i rekonstrukcją cewki moczowej, która, niestety, nie obyła się bez komplikacji.

Rok później jeszcze jeden zabieg – usunięcie pęcherza moczowego i wytworzenie przetoki. Od tamtej pory mocz odprowadzany jest do woreczka. Dzisiaj Anastazja wciąż dochodzi do siebie. Dziewczynce w jej wieku bardzo ciężko przystosować się do tej sytuacji, a potrzebna jest dalsza diagnostyka i ścisła kontrola stanu córeczki.

Wspieramy ją z całych sił, czekamy na wyniki badań genetycznych i wiemy, że w przyszłości badań będzie o wiele więcej. Lekarze mówią, że może pojawi się sposób, by umożliwić Anastazji normalne funkcjonowanie, ale na razie nasza rzeczywistość wygląda właśnie tak. Dlatego chcielibyśmy poprosić o wsparcie, by zapewnić córeczce warunki i jak najlepszą opiekę medyczną.

Małgorzata, mama