Pomóż, by życie Andrzeja było choć trochę łatwiejsze!

Mój tata od lat zmaga się z postępującym zanikiem mięśni. Coraz trudniej jest mi wrócić pamięcią do czasów, kiedy był silnym i sprawnym człowiekiem. Widzę, jak słabnie z miesiąca na miesiąc. Ta okrutna choroba odbiera mu wszystko…

Tata nie jest już w stanie samodzielnie chodzić i funkcjonować. Nie ruszą rękoma, ani nogami. Jest uwięziony w swoim ciele i w swoim domu, całkowicie zdany na pomoc drugiego człowieka! Może liczyć na mnie, jednak bywa, że i mi jest ciężko się nim opiekować… 

Chciałbym, by życie moje taty było lepsze… By mógł na nowo poczuć się choć trochę samodzielny! Nie pamiętam, kiedy ostatnio wyszedł na spacer. Zaczyna czuć lęk przed opuszczeniem mieszkania… Jest w złym stanie psychicznym.

Wózek inwalidzki taty już prawie ćwierć wieku! Już dawno przestał spełniać swoją funkcję – nie zapewnia odpowiedniego podparcia i nie pozwala na sprawne przemieszczanie się. To powoduje, że tata większość dnia leży w łóżku.

Nie mogę dłużej patrzeć, jak tata gaśnie, uwięziony w czterech ścianach swojego pokoju. Marzę, by zabrać go na przechadzkę. By mógł oddychać świeżym powietrzem, spotykać innych ludzi. By na nowo poczuł, że żyje! Jednak cena nowego wózka jest poza naszymi możliwościami finansowymi…

Dlatego z całego serca proszę o wsparcie! Wahasz się, czy Twoja złotówka ma znaczenie? Zapewniam, że tak! Dziękuję za każdą darowiznę i dalsze udostępnienie tej zbiórki.

Damian, syn Andrzeja