Angelika Rudź, 32 lata

W wyniku komplikacji ciąży, urodziłam się 10 tygodni przed wyznaczonym terminem. Kilka miesięcy walczyłam o życie, a potem postawiono diagnozę – mózgowe porażenie dziecięce. 

Wbrew pierwotnym podejrzeniom lekarzy, a dzięki ciągłym staraniom bliskich, dotarłam do momentu, gdzie mogę prowadzić normalne, szczęśliwe życie. Na co dzień poruszam się na wózku inwalidzkim, a dzięki regularnym rehabilitacjom jestem w stanie pokonać nieduży dystans przy pomocy chodzika. Aby mój stan zdrowia się nie pogarszał, potrzebne są regularne rehabilitacje. To właśnie dzięki nim mogę stawać się coraz bardziej samodzielna i odciążać bliskich, którzy poświęcili mi dużą część swojego życia. Najlepszym i najbardziej skutecznym sposobem rehabilitacji są wyjazdy do wyspecjalizowanego ośrodka rehabilitacyjnego na turnusy. Niestety ich ceny są wysokie...

Pragnę wierzyć, że wspólnymi siłami, uda się zebrać środki na moją dalszą rehabilitację. Jeżeli wiele osób wpłaci małą sumę bądź przekaże 1,5% podatku, moje szanse wzrastają. Będę wdzięczna za każdą złotówkę, która pomoże mi walczyć o sprawność.

Angelika