Po wypadku bałam się, że już nigdy nie będę chodzić... Ale walczę – dla moich synków i męża! Proszę o Twoje wsparcie!

Gdybym tylko mogła, wyrwałabym z kalendarza datę 26 marca 2025 roku. Do tego czasu miałam wszystko: zdrowie, wspaniałego męża i dzieci. Niestety, tego dnia moje życie zmieniło się nie do poznania. W wyniku potwornego wypadku złamałam kość piszczelową oraz bark. Przez 3 miesiące tylko leżałam i bałam się, że już nigdy nie wstanę...

Na szczęście w tym trudnym czasie miałam wokół siebie bliskich. Mojego męża, dzieci i dalszą rodzinę. Wciąż pamiętam ten dzień, kiedy będąc na turnusie rehabilitacyjnym, przesłałam mojemu starszemu synkowi film, na którym stawiam pierwsze kroki. Oliwer popłakał się wtedy ze szczęścia...

Zdjęcie nieodpowiednie dla osób wrażliwychKliknij tutaj, aby je wyświetlić

Niestety mimo operacji i ciągłej rehabilitacji moja noga nadal nie jest sprawna. Wiem, że już nigdy nie będzie taka jak sprzed wypadku. W dodatku nadal nie mam czucia w stopie i dlatego wciąż muszę korzystać z rehabilitacji. Jednak nie jest to łatwe.

Dziś chodzę, ale wciąż mam spore problemy z równowagą. Przez to, że nadal nie czuję stopy, ciężko mi utrzymywać balans. To z kolei sprawia, że nawet przejście niewielkiego dystansu sprawia mi mnóstwo trudności. 

Ale nie chcę się poddawać. Marzę o tym, by odzyskać sprawność, choć wiem, że nigdy nie będę już tak sprawna, jak przed wypadkiem. Mimo to muszę walczyć, bo mam dla kogo – mojej rodziny.

Niestety koszty prywatnej rehabilitacji są bardzo wysokie. Obecnie, mimo najlepszych chęci, jest nam coraz trudniej je opłacać. Właśnie dlatego założyłam tę zbiórkę. Wierzę, że z Waszą pomocą będę mogła walczyć dalej!

Angelika