OSTRA BIAŁACZKA zabiera nam jedyne dziecko❗️POMÓŻ❗️

Angelina przyszła na świat w 2020 roku. To było niesamowite szczęście dla naszej rodziny – była długo wyczekiwanym dzieckiem. Od pierwszych dni rozwijała się prawidłowo. Nie było żadnych kompilacji. Cieszyliśmy się, że dorasta jako zdrowe dziecko.

Niestety wszystko zmieniło się, gdy Angelina skończyła półtora roku. Córeczka dostała wysokiej temperatury. Nasza sielanka ustała, choć wtedy jeszcze nie wiedzieliśmy, jak bardzo ta sytuacja wpłynie na całe nasze życie. Wezwaliśmy lekarza do domu, przepisano nam leczenie i badania. Przez chwilę wszystko się unormowało. Po trzech dniach gorączka ustąpiła.

Było upalne lato, więc pojechaliśmy odpocząć na wieś. Jak się później okazało, były to ostatnie beztroskie dni. Angelinie rosły zęby, czasami lekko podnosiła się temperatura. Córeczka była kapryśna i ciągle prosiła na ręce, jej oczy robiły się smutne…

Miesiąc później temperatura ponownie wzrosła do 38 stopni, wezwaliśmy lekarza do domu. Przepisano nam leczenie przeciwwirusowe. Temperatura utrzymywała się przez następne pięć dni. Leczenie nie pomogło. 

Trafiliśmy do szpitala na hospitalizację ze wstępną diagnozą: mononukleoza. W szpitalu zrobili badania i założyli kroplówkę. Był już wieczór, położyłam właśnie Angelinę do łóżka, gdy przyszła do nas przerażona pielęgniarka. Poprosiła o obudzenie córeczki, aby ponownie pobrać krew.

Ostatnia analiza morfologii krwi była krytyczna. Kolejna także. Pilnie przetransportowano nas do innego szpitala. Przez trzy dni Angelina przebywała na oddziale intensywnej terapii, gdzie została poddana transfuzji krwi.

‌Rozpoczęła się walka o życie naszego maluszka. W końcu postawiono diagnozę – ostra białaczka limfoblastyczna, powikłana wadą genetyczną, co znacznie pogarsza rokowania co do wyzdrowienia. Byliśmy przerażeni.

Od tamtego momentu nasza rzeczywistość to niekończące się zakraplacze, nakłucia, skutki uboczne chemii, szpitalne ściany, łzy, strach. Minął już prawie rok. Nie osiągnęliśmy jednak całkowitej remisji molekularnej. Uszkodzenia chromosomów nie zniknęły. W sierpniu 2022 roku zwróciliśmy się do kliniki w Izraelu. Zostaliśmy zaproszeni na badanie, ponieważ według wszystkich dostępnych danych byliśmy wskazani do przeszczepu szpiku.

Przeszczep musi być przeprowadzony od w pełni zgodnego dawcy, a ponieważ Angelina jest jedynaczką w rodzinie, nie ma rodzeństwa, w naszym przypadku potrzebny jest niespokrewniony genetyczny bliźniak. Nie wahaliśmy się ani chwili, czy wylecieć do Izraela. 

Po badaniu lekarz potwierdził konieczność przeszczepu. Odbyło się poszukiwanie dawców w Światowej Bazie Dawców Szpiku Kostnego. Niestety genetycznego bliźniaka jak dotąd nie znaleziono. 

Angelika przebywa w klinice i czeka na swojego dawcę. Badania, leczenie, zakwaterowanie i poszukiwanie dawcy generują ogromne koszty, które przekraczają nasze możliwości. Dotychczas dawaliśmy sobie radę sami, jednak dziś wiemy, że dłużej nie będzie to już możliwe.

Pełni nadziei prosimy Was o wsparcie. W końcu walczymy o życie naszego ukochanego dziecka! Nie możemy tak po prostu tej walki zakończyć!

Rodzice

🎥 Zobacz poruszający film 🥺 ⬇️