Gdy ostra białaczka limfoblastyczna wyniszcza ciało matki...

Boję się, że moje dni są już policzone. Od momentu, kiedy dowiedziałam się, że choruję na ostrą białaczkę limfoblastyczną moje życie przepełnione jest lękiem o to, ile czasu mi jeszcze zostało. Mam dwójkę małych dzieci, które wciąż potrzebują mamy, jej obecności i wsparcia. Wiem, że choroba, z którą przyszło mi walczyć, jest niezwykle silna i podstępna. Tak naprawdę boję się, że będzie mi towarzyszyć już zawsze. Boję się, że nie doczekam I Komunii Świętej mojego syna Filipa, nie zobaczę córki, która zdaje maturę, że zabraknie mnie w tych ważnych dla nich momentach...

Wciąż nie przestaje wierzyć, w to, że będzie dobrze, nie opuszcza mnie nadzieja, że przede mną wiele pięknych chwil, które będę mogła spędzić z moimi dziećmi i mężem. Niestety, koszty walki z chorobą są ogromne, leki, dojazdy do szpitali i lekarzy pochłonęły mnóstwo pieniędzy... Proszę, pomóż mi, bym wciąż nie przestawała wierzyć w lepsze jutro!

Ania