Najgorsza jest niepewność jutra... Pożar odebrał Ani poczucie bezpieczeństwa – POMÓŻ!

W dzień pożaru wyjątkowo pracowałam w domu, ale potem musiałam wyjść na 2 godziny. Kiedy wróciłam, dach już się palił... Na miejscu była straż pożarna i policja. Mieszkałam na parterze i na szczęście pozwolono mi jeszcze wejść, by uratować mojego psa! 

Zabrałam Rysię i szybko wyjechałam autem poza osiedle. Nic poza tym nie zabrałam, bo byłam pewna, że za 2–3 godziny wrócę do domu. Nie miałam pojęcia, jak bardzo się mylę...

W tym całym nieszczęściu miałam dużo szczęścia, bo moje mieszkanie znajduje się na parterze i nie uległo aż takiemu zniszczeniu. Mimo to straty są poważne... Wyważono drzwi wejściowe, w kuchni znajduje się woda pozostała po gaszeniu pożaru, a cały budynek przepełnia zapach dymu. Nie wiem jeszcze, w jakim dokładnie stanie są sprzęty domowe i jak dużego remontu będzie wymagać mieszkanie.

W jednej chwili zostałam bez dachu nad głową i bez poczucia bezpieczeństwa. Po pożarze mogłam zabrać najpotrzebniejsze rzeczy i przeniosłam się do przyjaciółki, która przygarnęła mnie i psa. Nie mogę jednak zostać tu zbyt długo. Najgorsza w tym momencie jest niepewność jutra...

Nikt nie wie, jak długo to potrwa akcja, co będzie dalej z blokiem, czy i kiedy w ogóle odzyskam mój własny kąt. Za namową bliskich i znajomych zdecydowałam się więc poprosić Was o pomoc w odbudowaniu mojego życia i odzyskaniu choć części tego, co pochłonął ogień. Za każdą wpłatę, słowo otuchy i wsparcia będę ogromnie wdzięczna! 

Ania