Anna Portacha, 62 lata

Moje problemy zdrowotne rozpoczęły się krótko po przejściu na wyczekaną emeryturę. Były one dla mnie ogromnym zaskoczeniem, ponieważ wcześniej raczej dobrze się czułam, byłam aktywna, starałam się pomagać innym… Początkowe objawy przypominały udar, jednak gdy trafiłam do szpitala i rozpoczęłam diagnostykę, okazało się, że diagnoza jest o wiele gorsza!

Pod koniec lutego trafiłam do szpitala, ale dopiero pod koniec marca 2025 roku dowiedziałam się, co tak naprawdę mi dolega. Lekarze znaleźli u mnie guza – to był chłoniak nieziarniczy! Konieczna była operacja wycięcia, chociaż części zmiany, następnie wprowadzenie chemii i immunoterapii. Leczenie trwa do dziś, a ja czuję się coraz słabsza… Choroba bardzo szybko postępuje!

Nie jest mi łatwo prosić o pomoc, zazwyczaj to ja byłam wsparciem dla innych, ale dziś nie mam innej opcji. Moja sytuacja jest bardzo ciężka – dojazdy do szpitali, leki, codzienne potrzeby związane z walką z chorobą, to wszystko wymaga ogromnych zasobów finansowych, których ja nie mam. Dlatego bardzo proszę o pomoc. Każdy odruch serca jest dla mnie niezwykle cenny!

Anna