O przyszłość dzieci będę walczyć do utraty tchu

Mają tylko mnie... I chociaż jest mi strasznie ciężko, to na płacz pozwalam sobie dopiero kiedy zasną. Przecież nie mogę być słaba, nie mogę się poddać. Muszę walczyć dla nich! 

Pamiętam, w jakim napięciu czekałam na moment, w którym pierwszy raz utulę moje bliźniaki. Kiedy poczuję ich gładką skórę, oddech, zobaczę pierwszy uśmiech. I tak właśnie było! Byłam zachwycona, unosiłam się nad ziemią. Jednak dzieci rosły, a razem z nimi rosły problemy... 

Zarówno Julka, jak i Antek nie rozwijają się prawidłowo. Każdego tygodnia różnice w ich funkcjonowaniu w stosunku do innych dzieci wydają się większe, bardziej groźne.

Kolejni specjaliści, coraz to nowe metody terapii. Łapiemy się wszystkiego z nadzieją, że kiedyś będzie lepiej. Jednak to wciąż za mało... Problemów przybywa, a pieniądze już dawno się skończyły.

Proszę, zawalcz ze mną o życie moich dzieci!

Agnieszka, mama