Zawsze był dla innych... Dziś to Antoni potrzebuje Twojej pomocy!

Antoni – dla przyjaciół „Antek”, dla rodziny Tadzio. Człowiek, którego nie dało się nie lubić. Przez lata pracował w Nadleśnictwie Biała Podlaska, dbając o ludzi wokół siebie. Dusza towarzystwa, inicjator rodzinnych spotkań, człowiek, który nigdy nie odmówił pomocy.

Miał przed sobą jasny plan: jeszcze tylko pół roku pracy i zasłużona emerytura. Czekał na ten moment, snuł plany o spokojnym czasie z i odpoczynku po latach intensywnego życia zawodowego. Los miał jednak inny, brutalny scenariusz...

19 grudnia, gdy wszyscy przygotowywali się do świąt, świat Antka i jego rodziny nagle się zatrzymał. Rozległy zawał serca. Walka lekarzy o jego życie była dramatyczna i niepewna. Przez długi czas Antoni przebywał w śpiączce farmakologicznej, a my trwaliśmy w zawieszeniu między nadzieją a rozpaczą.

Wydarzył się cud – Antek przeżył. Po odstawieniu leków otworzył oczy. Patrzy na nas, ale jego ciało stało się więzieniem. To, co dla nas jest oczywiste – ruch ręką, słowo, samodzielne kroki – dla niego jest obecnie szczytem nie do zdobycia bez specjalistycznej pomocy. Niestety walka o sprawność kosztuje fortunę...

Obecnie Antoni przebywa w ośrodku rehabilitacyjnym w Sawicach. To tam, pod okiem specjalistów, robi postępy w walce o powrót do sprawności. Widzimy minimalną poprawę, ale wiemy też, że przed nami mordercza, mozolna praca. Koszt zaledwie jednego miesiąca intensywnego turnusu rehabilitacyjnego to aż 28 tysięcy złotych. Przewidujemy, że będzie potrzebne kilka miesięcy pobytu i intensywnej rehabilitacji.

To kwota, która przekracza możliwości naszej rodziny. Nie możemy jednak pozwolić, by brak pieniędzy odebrał Antkowi szansę na życie, na które tak ciężko pracował. Nie możemy pozwolić, by jego plany o spokojnej emeryturze zniknęły na szpitalnym korytarzu. Dlatego zwracamy się do Was – ludzi o wielkich sercach, kolegów z pracy, znajomych i nieznajomych. Pomóżmy Antkowi wrócić do sprawności.

On zawsze był pierwszy, by pomagać innym, dziś sam stoi na starcie najtrudniejszej drogi w swoim życiu. Każda złotówka to minuta rehabilitacji to szansa na sprawną rękę, na pierwsze wypowiedziane słowo, na powrót do domu. Podejmijmy tę walkę wspólnie! Z góry dziękujemy za każdy gest wsparcia.

Rodzina