Diagnoza afazji zabrała Tosi spokój i beztroskę! Pomóż naszej córce!

Mam na imię Radosław i od ponad dziewięciu lat uczę się, jak być ojcem dziecka, które musi walczyć o rzeczy tak podstawowe, jak słowo, skupienie oraz poczucie, że pasuje do świata.

Kiedy Tosia miała zaledwie dwa lata, zamiast pierwszych zdań pojawiła się cisza, a diagnoza afazji zabrała Tosi spokój i beztroskę. Rozpoczęły się lata specjalistycznych terapii, dojazdów i ćwiczeń, które wykonywaliśmy każdego dnia z nadzieją, że jej głos w końcu wybrzmi.

Dziś Tosia ma dziewięć lat, a do wcześniejszych trudności dołączyło ADHD, które rozbija jej koncentrację, utrudnia naukę czytania i sprawia, że zwykłe przebywanie wśród rówieśników staje się dla niej ogromnym wyzwaniem. Widzę, jak bardzo chce nadążyć za innymi dziećmi, a jednocześnie jak często przegrywa z własnym chaosem w głowie.

Przez lata płaciliśmy za wszystko sami, rezygnując z wielu rzeczy, bo zdrowie i rozwój córki były zawsze na pierwszym miejscu. Teraz jednak lista zajęć, które są jej niezbędne, rośnie szybciej niż nasze możliwości finansowe i po raz pierwszy czuję, że grunt usuwa mi się spod nóg.

Najbardziej boli świadomość, że bez regularnej terapii jej świat może się jeszcze bardziej zamknąć, a ona zostanie sama z tym, czego nie potrafi kontrolować.  Proszę o szansę, by Tosia mogła uczyć się, rozwijać i wreszcie poczuć, że jest tak samo ważna i zdolna jak inne dzieci.

Każda pomoc to dla niej krok bliżej do przyszłości, w której nie będzie musiała wstydzić się swoich trudności, tylko z dumą i odwagą iść przez życie.

Tata