By jutro przestało przerażać

Urodziła się jako wcześniak, ale nic nie wskazywało na to, że stan Antosi jest tak poważny... Córeczka zmagała się z obniżonym napięciem mięśniowym, z tym mieliśmy nadzieję sobie poradzić. Słyszeliśmy wszędzie dookoła, że ma jeszcze czas, że zaraz zacznie raczkować, że rozwija się swoim rytmem.

Jednak kiedy Antosia skończyła roczek, pojawiły się pierwsze napady padaczkowe. Razem z mężem odbijaliśmy się od drzwi wielu specjalistów, żeby w końcu usłyszeć diagnozę – mózgowe porażenie dziecięce. Z jednej strony świat zawalił się nam na głowę, a z drugiej poczułam ulgę, że w końcu wiem, co dolega mojej córce. Niestety szybko nasze możliwości pomocy Antosi zweryfikowało życie.

Na początku dawaliśmy radę sprostać potrzebom córeczki. Jednak koszty rehabilitacji i ogólnego wspomagania rozwoju psycho - ruchowego zaczęły przerastać nasze możliwości... Antosia dzięki rehabilitacji zrobiła bardzo duże postępy, jednak przed nami wciąż długa droga. Aby utrzymać dotychczasowe efekty i usprawniać ją dalej, by w przyszłości mogła sama o siebie zadbać, musi cały czas uczęszczać na rehabilitację. Refundowane są tylko dwie terapie w tygodniu – wszyscy dobrze wiemy, że to za mało.

Dlatego wspieramy się terapią w prywatnym gabinecie, a jest to bardzo kosztowne. Wskazany dla Antosi jest również zakup dodatkowych specjalistycznych sprzętów – chodzi m.in. o ortezy, które pomogą Antosi stanąć na nogi. Dla mnie jako rodzica bardzo przygnębiające, a zarazem frustrujące jest to, że cały czas muszę wybierać pomiędzy codzienną rehabilitacją, a zakupem sprzętu, który jest jej niezbędny. Dlatego zdecydowałam się prosić Państwa o pomoc!