Roczna Tosia walczy z BIAŁACZKĄ! Ratuj!

Nasza córeczka Tosia zawsze była małym wulkanem energii, dzieckiem, którego nie dało się zatrzymać ani na chwilę. Dlatego pierwsze poranki, kiedy nie mogła stanąć na nóżkę, a jej chód stawał się dziwny i niepokojący, budziły w nas lęk, którego nie umieliśmy nazwać.

Badania ortopedyczne niczego nie wykazały, a my chcieliśmy wierzyć, że to tylko zwykłe bóle wzrostowe. Kilka dni później zauważyliśmy na jej główce maleńkiego guzka, wielkości ziarenka bez siniaka, bez śladu uderzenia. Z czasem rósł, coraz szybciej, i wtedy zrozumieliśmy, że coś jest nie tak. Miał być zwykłym kaszakiem, zaplanowano operację, ale to właśnie w tej sali operacyjnej zaczęła się nasza tragedia.

Lekarz wyszedł do nas blady i powiedział słowa, których nie zapomnimy nigdy, to nie był kaszak, to guz, który trafia do dalszych badań. Czekaliśmy trzy długie tygodnie, podczas których stan Tosi gwałtownie się pogarszał, a kiedy zadzwonili do nas z oddziału, świat dosłownie przestał istnieć. Mieliśmy natychmiast jechać do onkologii. Najpierw podejrzenie chłoniaka, potem białaczki, aż w końcu wynik, który zabiera oddech: ostra białaczka limfoblastyczna.

Nasza mała księżniczka trafiła do izolatki, odcięta od świata, z chemią i sterydami, walcząca z bólem i wycieńczeniem, a jej odporność jest tak krucha, że najmniejszy drobnoustrój może być zagrożeniem życia. Przed Tosią długie miesiące leczenia, a przed nami ogromny strach o to, jak przygotować dom, by po wyjściu ze szpitala nie narażać jej na niebezpieczeństwo. Potrzebne jest sterylne, wydzielone pomieszczenie, specjalistyczny sprzęt i pomoc dietetyka oraz fizjoterapeutów, aby mogła wrócić do sił po chemii.

Robimy wszystko, co w naszej mocy, ale nie mamy szans poradzić sobie sami, a czas nie jest naszym sprzymierzeńcem. Dlatego błagamy Was o pomoc, o ratunek dla Tosi, o szansę na życie, którego tak bardzo pragnie i na które tak bardzo zasługuje.

Rodzina