Cud, że żyje! Cud, że chodzi – Pomóż Antosiowi się rozwijać!

Jechałam do szpitala nieświadoma zagrożenia. Nie po to, by już rodzić. Przecież byłam dopiero w 32 tygodniu ciąży… Nim się obejrzałam, sunęliśmy na sygnale już w zupełnie innym kierunku.

W powiększonym składzie spieszyliśmy do Gdańska, gdyż w naszym szpitalu nie było odpowiedniego sprzętu dla naszego wcześniaczka. Lekarze nie dawali mu szans na przeżycie, ale ja wiedziałam w głębi duży, że nie może się tak skończyć. Te miesiące wyczekiwania nie były przecież na marne. 

Zaraz po porodzie u Antosia stwierdzono odmę płucną. Niedawno do diagnoz doszło dziecięce porażenie mózgowe. Synek ciągle się przewraca, nie może utrzymać prawidłowej równowagi. Do dziś nie biega, ale mamy nadzieję, że kiedyś to nadejdzie i będziemy się cieszyć widokiem, jak gania za piłką.

Przez porażony układ nerwowy Antoś ma problem z utrzymaniem kubeczka, trafieniem łyżeczką do budzi. Gdy chodzi, układa kolanka do środka, a ciało pochyla do przodu.  Przez płaskostopie i wymienione problemy potrzebuje stałej rehabilitacji przynajmniej 2 razy w tygodniu. Niestety Antoś jest też bardzo chorowity, a to utrudnia sprawę. Przez ostatnie 2 tygodnie chorował, ominęliśmy zajęcia, a przez to non stop się wywracał. Jednak systematyczna rehabilitacja przynosi olbrzymie skutki.

Antoś pod względem psychicznym, komunikacyjnym rozwija się prawidłowo. Musimy skupić się na jego zdrowiu fizycznym. Dzięki Tobie może się to udać. Liczy się dla nas każda złotówka. Z góry dziękujemy!

Rodzice Antosia