3-latek kontra RAK❗️Ratujemy jego życie❗️

Nie tak miały wyglądać nasze pierwsze chwile z ukochanym synkiem. Często w rozłące, w wielkiej niepewności i towarzyszącym lękiem na każdym kroku. Upragnione narodziny i wspólne miesiące, choć początkowo przepełnione były bezgranicznym szczęściem, szybko zamieniły się w koszmar, z którego nie możemy wybudzić się do dziś…

Artem miał 7 miesięcy, gdy pojechaliśmy na planowaną wizytę kontrolną do pediatry. Nie podejrzewaliśmy, że od tego momentu nasze życie zamieni się w piekło. Podczas badania brzuszka pani doktor zauważyła, że wątroba naszego maluszka jest powiększona. Widzieliśmy po jej oczach, że dzieje się coś niedobrego... Jeszcze tego samego dnia, trzymając w ręku skierowanie w trybie pilnym, pojechaliśmy do szpitala. Tam okazało się, że nasz synek ma guza na wątrobie.

Usłyszeliśmy, że stan Artemka jest na tyle poważny, że nie ma już dla niego ratunku w naszym kraju. Szukaliśmy więc pomocy, gdzie tylko się da. 

Aż w końcu pojawiło się maleńkie światełko nadziei. Nadziei, którą odebrała nam niemal cała reszta świata… Klinika z Turcji zakwalifikowała nas na leczenie. Wiedzieliśmy, że to ostatnia szansa, by ocalić życie naszego maleństwa... Musieliśmy z niej skorzystać!

Następnego dnia po naszym przylocie do Turcji Artemowi zostały wykonane wszystkie niezbędne badania. Zapadła ostateczna diagnoza: neuroblastoma IV stopnia z przerzutami do wątroby, która była już w tragicznym stanie.

Guz był ogromny. Zaczynał się w jamie brzusznej i sięgał aż klatki piersiowej. Ściskał prawe płuco i przeszkadzał w oddychaniu. Czasu mieliśmy bardzo mało… Czuliśmy nóż na gardle. Dopiero po 6 cyklach chemioterapii Artem mógł przejść operację resekcji, która trwała aż 8 godzin! Lekarzom udało się wszystko maksymalnie usunąć. 

Niestety niemal następnego dnia Artemek musiał zmierzyć się z masą powikłań. Niepokoiły nas złe wyniki, konieczna okazała się transfuzja krwi. Pół godziny później mały nie mógł złapać oddechu… Lekarze walczyli o jego życie. Niestety, jego oddech zatrzymał się po raz drugi jeszcze tego samego dnia.

Nie mogłam uwierzyć w to, co się dzieje. Nie potrafię opisać słowami, co czułam, jak bardzo się bałam. Dziś pisząc to, czuję te same emocje, to przerażenie…

Na szczęście po kilku dniach stan Artemka ustabilizował się. Mogliśmy kontynuować chemioterapię. Lekarze zaplanowali leczenie – w sumie aż 25 cykli chemii. Chemii, która każdego dnia wpływała do żył naszego synka. Chemii, która zabijała wroga, ale skutecznie odbierała Artemkowi też siły...

Artem spędził niemal całe swoje życie w szpitalnych salach, ale najważniejsze jest to, że leczenie przynosi efekty, a choroba się cofa. Dziś czeka go ostatni etap, nieunikniony i bardzo ważny – radioterapia. Koniecznie musimy przez nią przejść, żeby zapobiec nawrotowi choroby. Niestety skończyły się nam wszystkie oszczędności. Stanęliśmy pod ścianą… Jeśli nie zdobędziemy pieniędzy, leczenie może zostać przerwane!

Dlatego z całego serca błagam o pomoc. Sami nie damy rady. Jesteście naszą ostatnią nadzieją…

Mama Artemka