Tylko 5% dzieli Artura od całkowitej utraty wzroku! Pomocy!

Dwa tygodnie… Tyle zajęło chorobie odebranie Arturowi jednego z najważniejszych zmysłów. Mija kolejny rok walki. W tunelu pojawiło się światełko, ale walka wymaga ogromnego zaangażowania. Pomóż, by przyszłość nie oznaczała tragicznego finału naszej historii! 

Artur był typowym nastolatkiem. Miał pasje, grono przyjaciół, stawiał przed sobą kolejne wyzwania. W najgorszych koszmarach nie przyszło nam do głowy, że nasza rzeczywistość może zostać brutalnie przerwana przez tragedię. 

Mój syn kończył 8 klasę podstawówki - jako absolwent zaczynał tworzyć plany, kształtował swoją niezależność, był bardzo otwarty na wiedzę, aktywny w małej społeczności zainteresowanej motoryzacją, głównie motocyklami. 

Ten dzień, kiedy na oku pojawiła się plamka zapamiętamy na długo. Wtedy nic nie wskazywało na to, że ta historia będzie miała tragiczny finał, że będzie nas czekało coś takiego… Nagle, zupełnie niespodziewanie Artur zaczął tracić wzrok - to wydarzyło się z dnia na dzień! Byliśmy przerażeni. Szpital, pierwsza konsultacja i diagnoza, która zwaliła nas z nóg - u syna stwierdzono zanik nerwu wzrokowego.

Nagle, wszystko się zmieniło. Artur stopniowo stracił wszystko - możliwość realizacji pasji, kontakt z rówieśnikami, możliwość uczestnictwa w życiu szkolnym. Mijają lata, a Artur coraz bardziej zapada się w chorobę… Mam wrażenie, że się poddaje, ale ja nie mogę zrezygnować! Bardzo chcę zawalczyć o zdrowie i przyszłość mojego syna. W tym momencie naszą szansą jest terapia komórkami macierzystymi. Artur otrzymał już 10 dawek, które przyniosły niewielkie rezultaty. Przed nami kontynuacja terapii, ale by ją przeprowadzić potrzebujemy zabezpieczenia finansowego. Koszty są ogromne, ale nie możemy zrezygnować. Twoja pomoc to dla Artura szansa na lepszą przyszłość. 

Jestem przerażona myślą, że mój syn całe życie będzie uwięziony w pułapce ciemności. Nadzieja daje nam energię do walki z chorobą, ale bez was nie damy rady. Musimy działać - tu i teraz walczymy o przyszłość. Proszę, podaj pomocną dłoń!