Aurora – nasza iskierka, walczy z artrogrypozą! Pomóż jej rozwinąć skrzydła!

Kiedy czekaliśmy na narodziny Aurory, wyobrażaliśmy sobie wszystko, co najpiękniejsze. To nasze długo wyczekiwane, wymarzone dziecko – nasza iskierka, nasze szczęście. Tuż po porodzie, w marcu 2025 roku, zamiast łez wzruszenia, pojawiły się niepewność i ogromny lęk. Aurora urodziła się z wieloma trudnymi diagnozami i czeka ją życie pełne ogromnych wyzwań.

Stwierdzono u niej artrogrypozę, czyli wrodzoną sztywność mięśni i stawów, która obejmuje jej rączki, nóżki i buzię – z tego względu musimy karmić ją przez gastrostomię. Oprócz tego córka ma wrodzone zwichnięcie bioder i czeka ją złożona operacja. Brzmi poważnie, ale każdego dnia widzimy w niej wielką walki! Aurora to prawdziwa mała bohaterka!

Nie wiemy, co przyniesie przyszłość. Nie znamy przyczyny tych wszystkich chorób, badania genetyczne nie wykazały żadnych nieprawidłowości. Wiemy tylko jedno – Aurora chce żyć, chce być z nami! Patrzy na nas swoimi słodkimi, małymi oczkami, rozpoznaje nas i wtula się w nasze ramiona. Choć nie potrafi się uśmiechnąć, widzimy, że ona tam jest, nasze małe – największe szczęście.

Każdy dzień rozpoczynamy od ćwiczeń. Pięć razy dziennie masujemy malutkie ciałko naszej córeczki, uczymy ją nowych ruchów. Opłacamy domową rehabilitację, odwiedzamy lekarzy w całej Polsce, wykonujemy mnóstwo badań, szukamy sprzętów, konsultacji, turnusów. Mamy świadomość, że nasze życie będzie już zawsze nieustanną walką o każde najmniejsze postępy, dlatego intensywnie się do niej przygotowujemy i nie zamierzamy się poddać!

Aurora ma wiele potrzeb, ale przede wszystkim chcemy dać jej miłość, czułość i obecność. Zrobimy wszystko, by nigdy niczego jej nie zabrakło. I choć czasem brakuje nam sił, to nigdy nie tracimy wiary. Bo ona tu jest. Bo patrzy na nas. Bo choć taka malutka i bezbronna, to mimo wszystko chce walczyć!

Nie jest nam łatwo. Od miesięcy nie mieliśmy dnia bez strachu o przyszłość. Nauczyliśmy się jednak żyć z tą niepewnością. Mamy ogromne wsparcie ze strony rodziny i przyjaciół. Nauczyliśmy się znajdować spokój w drobnych radościach – w dotyku malutkich rączek i w ciepłym spojrzeniu naszej kruszynki.

Aurora – nasza Jutrzenka – przynosi światło, nawet gdy wokół jest ciemno. Marzymy o tym, by mogła kiedyś sama zjeść, zrobić pierwszy krok, powiedzieć „mama”. Wierzymy, że gdy połączymy miłość, intensywne ćwiczenia i Wasze wsparcie, to te marzenia zamienią się w rzeczywistość. Każda złotówka to dla naszej córeczki realna szansa na samodzielność. Dziękujemy, że zaglądacie do świata Aurory i wierzycie razem z nami, że będzie dobrze.

Rodzice Aurory