Choroba, która zabiera kontrolę...

Mój organizm sam się niszczy i nie można go powstrzymać! Choroba zabiera mi więcej i więcej, sprawia, że zaczynam być więźniem własnego ciała! I chociaż diagnozę usłyszałam już lata temu, to nigdy nie było aż tak źle... 

Po narodzinach mojej córeczki, SM postępuje w zatrważającym tempie. Rok temu przestałam chodzić... Boję się, co choroba zabierze mi teraz. Nie ma leku, który by mnie wyleczył. Nie ma złotego środka, który sprawi, że odzyskam dawne życie, albo że przestanę bać się o to, co przyniesie jutro. Mój organizm niszczy sam siebie i nikt nie może go powstrzymać. Ale nadzieję na przyszłość daje mi rehabilitacja! Intensywne ćwiczenia w egzoszkielecie pomagają moim mięśniom przeciwstawiać się niszczycielskiej sile choroby. Taka terapia, mimo że tak bardzo potrzebna, jest całkowicie poza moim zasięgiem. Pomożesz mi?