20-latek kontra guz mózgu – operacja już 6 marca❗️Ratuj❗️

Błagamy o ratunek dla Bartka! Kilka dni temu dostaliśmy kolejny cios... Duży guz zajmujący prawie całą IV komorę mózgu. W międzyczasie wracają wymioty. Zatrzymujemy chemię i włączamy sterydy bo pojawił się obrzęk mózgu.

Nie mamy czasu – operację trzeba wykonać jak najszybciej. Trudna lokalizacja oznacza skomplikowaną operację. Najmniejsze ryzyko komplikacji daję nam prywatna operacja. Mamy czas do 6 marca na zebranie środków! Suma której potrzebujemy, przekracza nasze możliwości, więc każda nawet najmniejsza wpłata będzie dla nas ważna! Pomóż nam uratować naszego syna i brata.

Kilka słów od Bartka:

Cześć! Jestem Bartek i mam 20 lat. Do marca 2022 roku byłem zdrowym chłopakiem, który nie mógł doczekać się ukończenia szkoły i rozpoczęcia dorosłego życia. Niestety wszedłem w nie zupełnie inaczej, niż jak to sobie wyobrażałem.

Pod koniec marca, pewnego dnia obudziłem się ze strasznym bólem głowy. Myślałem, że to po prostu migrena. Pomimo przyjęcia leków przeciwbólowych nie nastąpiła poprawa. Pojawiły się dodatkowo wymioty. Po kilkugodzinnej męczarni i braku poprawy postanowiliśmy udać się na najbliższy SOR. Po opisaniu objawów dostałem kroplówkę oraz leki przeciwwymiotne. Lekarz, który mnie przyjął, stwierdził, że to zwyczajna wirusówka i kazał wracać do domu, bo przecież nic takiego złego się nie dzieje. Niestety po powrocie do domu objawy nie ustępowały, a ja czułem się coraz bardziej osłabiony.

Następnego dnia pojechaliśmy szukać pomocy u lekarza rodzinnego. Tam dostałem skierowanie do szpitala w Ełku ze względu na bradykardię. Po przyjęciu do szpitala i zrobieniu kompletu badań poznaliśmy przyczynę moich dolegliwości: duży krwiak w prawej półkuli mózgu. Dostałem odpowiednie leki i pomału objawy zaczęły ustępować. Po kilku dniach wypisano mnie do domu. Krwiak miał samoczynnie stopniowo się wchłaniać. Po miesiącu wizyta kontrolna, brak jakichkolwiek objawów więc skierowanie na rezonans dopiero za 2 miesiące.

Spokój jednak nie trwał długo. 28 maja 2022 roku wszystkie objawy wróciły. Bez zastanowienia pojechaliśmy do szpitala. Błyskawicznie zrobiono prześwietlenie głowy, które wykazało powiększenie krwiaka, który przecież miał się wchłonąć. Zapadła szybka decyzja o operacji. Trzeba natychmiast usunąć krwiaka, który naciska naczynia i powoduje zbyt wysokie ciśnienie śródczaszkowe.

Wszystko działo się tak szybko. Podpisałem niezbędne zgody. Bardzo się bałem, ale chciałem tylko jednego – aby ten ogromny ból i ucisk jak najszybciej minął. 

Kiedy odzyskałem przytomność i poczułem ogromną ulgę. Czy teraz będzie już dobrze? Czy ból nie powróci? Lekarz powiedział, że operacja się przebiegła pomyślnie. Udało się usunąć nie tylko krwiaka, ale też guza, który ukryty był za krwiakiem. Po 3 dniach wyszedłem do domu, rana goiła się dobrze. Czekałem jeszcze na wynik histopatologiczny...

Początek lipca otrzymałem wynik – glejak IV stopnia. Niedowierzanie. Przecież to niemożliwe. A może zaszła jakaś pomyłka? Za kilka dni rezonans i kolejny guz, tym razem w lewym płacie. I znowu kolejna operacja, tylko tym razem nie udało się usunąć wszystkiego. Sam zabieg odbył się bez komplikacji.

Po zagojeniu ran rozpocząłem leczenie onkologiczne, radio i chemioterapię Niestety, na ostatnim rezonansie są niejednoznaczne zmiany w lewej półkuli mózgu i cały czas lekarze monitorują sytuację. Trzymanie ręki na pulsie oznacza częste badania, które w większości robione są prywatnie.

Leczenie podjęliśmy w ośrodku onkologicznym oddalonym o 400 km od miejsca zamieszkania, żeby być pod opieką onkologa specjalizującego się w guzach mózgu... Glejak rzucił mi rękawicę, którą razem z moją rodziną podjęliśmy i nie zamierzamy poddać się bez walki.

Błagam – pomóż mi! Ja tak bardzo chcę żyć...

Bartek

*Kwota zbiórki jest kwotą szacunkową.