Wcześniactwo, które nie może odebrać szansy na dobrą przyszłość! Pomóż!

Nie tak miał wyglądać dzień narodzin mojej ukochanej córeczki. Niestety, jeszcze w ciąży doszło do licznych komplikacji. Z powodu poważnego zakażenia musiałam zażywać aż 11 antybiotyków, miałam przetaczaną krew, a także ratowano moją nerkę. Blanka już wtedy ważyła dość sporo, miała powiększoną nerkę i podwyższone tętno. Córeczka przyszła na świat jako wcześniak w 32. tygodniu ciąży. Po porodzie przez niemal 8 miesięcy zmagała się z anemią. Do tej pory ma poszerzone miedniczki nerkowe i szmery w serduszku. 

Blanka miała zaledwie kilka miesięcy, gdy musiała rozpocząć intensywną rehabilitację. Wcześniej dawaliśmy sobie jakoś radę. Niestety, z czasem zaczęły się pojawiać kolejne diagnozy i komplikacje zdrowotne, przez które poczuliśmy się kompletnie bezradni. Córka ma silne zaburzenia sensoryczne, które uniemożliwiają jej normalne funkcjonowanie i nieokreśloną padaczkę. Czekają ją kolejne wymagające badania. Na ten moment potwierdziła się jeszcze asymetria, nieprawidłowe napięcie mięśniowe, niedojrzałość układu nerwowego, tachykardia, niedomykalność zastawki serca, astygmatyzm, asymetria oczu, alergia pokarmowa i nieżyt jelit. To wszystko sprawia, że uginają się pod nami kolana. Szukamy każdej możliwości w walce o sprawność i lepsze jutro córeczki, ale i tu nie jest łatwo. 

Niestety terminy wizyt w ramach refundowanej opieki zdrowotnej są zbyt odległe, a my nie możemy zwlekać z rehabilitacją, dlatego wszystkie terapie, konsultacje, wizyty lekarskie opłacamy z własnych środków, a ponieważ jest tego naprawdę mnóstwo, nie wiemy jak sobie damy radę bez Waszego wsparcia.

Bardzo prosimy o pomoc, która jest nadzieją na jak najlepsze funkcjonowanie naszej córeczki w przyszłości.  Za jedną godzinę zajęć w tygodniu płacimy 130 złotych. Do tego dochodzi terapia z integracji sensorycznej. Jedna wizyta potrafi kosztować ponad 300 złotych. Miesięcznie to blisko cztery tysiące złotych! To kwoty, które zaczynają nas przerastać, dlatego proszę, pomóż, spraw, by walka o dobrą przyszłość Blanki była łatwiejsza!

Marta, mama