Borys Borkowski, 4 latka

Z początku moi synkowie rozwijali się prawidłowo. Gdy jednak skończyli dwa latka, zauważyłam wyraźną różnicę między nimi. Borys nagle przestał utrzymywać kontakt wzrokowy, nie reagował na swoje imię, nie zauważał nikogo, nawet swojego brata bliźniaka. Lecz najgorsze było to, że synek nie mówił.

Trudno było pogodzić się z diagnozą. Spektrum autyzmu – nie spodziewałam się tego. Postanowiłam jednak zrobić wszystko, by pomóc synkowi przełamać bariery i lepiej zrozumieć świat, w którym funkcjonuje. Od razu udałam się z nim do psychiatry oraz neurologa. Borys nadal nie mówi. Gdy czegoś potrzebuje, prowadzi mnie za rękę do danego miejsca. Niekiedy brak zrozumienia z mojej strony wywołuje w nim frustrację. Opieka nad Borysem wymaga dużych nakładów cierpliwości i uważnego obserwowania. Synek stroni od interakcji z rówieśnikami, jest wycofany. Chcę zapewnić mu więcej zajęć: terapię logopedyczną, SI, opiekę psychologa, neurologa, a do tego suplementację. Wdrażam też metody komunikacji alternatywnej. Niestety to wszystko wymaga ogromnych nakładów finansowych.

Dlatego zwracam się z prośbą o wsparcie. Pragnę, aby mój synek w przyszłości był samodzielny, żeby zaczął mówić i lepiej rozumiał swoje emocje. Chcę, aby obaj moi chłopcy mieli w życiu równe szanse.

Julia, mama Borysa