RATUNKU❗️Mój syn traci wzrok. Nie pozwól, by pochłonęła go CIEMNOŚĆ!

Mój syn jest młodym, silnym, samodzielnym mężczyzną. Nigdy nie chorował. Miał plany na przyszłość, zaczął rozwijać swoją karierę zawodową, aż nagle wszystko się posypało. Marzenia i plany odeszły na boczny tor. 

Wszystko zmieniło się na początku tego roku, w styczniu. Nagle, z dnia na dzień, Damian zaczął tracić wzrok. Rzeczy ustawione na półkach coraz bardziej się rozmazywały, tracił ostrość, nie widział konturów. Po tygodniu nie był już w stanie czytać ani pisać! Nie mógł normalnie funkcjonować. To wszystko sprawiło, że musiał zrezygnować z pracy.

Pierwsze dni, w których syn przestawał widzieć, przepełnione były ogromnym strachem. W głowie kłębiły się pytania, a myśli krążyły wśród najczarniejszych scenariuszy. Czy to jedna z tych strasznych chorób, które podejrzewają lekarze? Czy jutro mój syn obudzi się całkowicie niewidomy? 

Udaliśmy się do lekarza pierwszego kontaktu, następnie do okulisty, a później do neurologa. Przez tydzień Damian był poddawany przeróżnym badaniom okulistycznym i neurologicznym, jednak nie postawiono jednoznacznej diagnozy. Dopiero ostatnie badanie dna oka wykazało neuropatię nerwów wzrokowych. Wciąż jednak nie wiemy, co jest jej przyczyną. Lekarze podejrzewają także problemy na podłożu genetycznym...

Teraz już wiemy, że nie ma leku, który odbudowałby nerwy wzrokowe. Jedyną szansą na odzyskanie wzroku jest poddanie się terapii Eyetronic, która polega na elektrostymulacji siatkówki i nerwu wzrokowego. Aby była skuteczna, należy wykonać 10 zabiegów – dzień po dniu. Ich łączny koszt to 32 tysiące złotych. Dodatkowo dochodzą koszty związane z dojazdami do kliniki i konsultacjami. Niestety terapia nie jest refundowana, a jej cena przerasta nasze możliwości finansowe. Mój syn już teraz ledwo widzi, nie wiemy, co będzie jutro, czy jego stan się nie pogorszy... Dlatego zabieg trzeba wykonać jak najszybciej!

Utrata wzroku całkiem zmieniła życie mojego syna. Trudno jest mu zaakceptować nową sytuację i odnaleźć się w rzeczywistości pogrążonej w ciemności. Jestem teraz największym wsparciem Damiana, jestem przy nim, pomagam mu w codziennych czynnościach, które stały się przeszkodą nie do pokonania. 

To okropne uczucie wiedzieć, że istnieje ratunek dla Twojego dziecka, ale Ciebie zwyczajnie na niego nie stać. Marzę o tym, aby mój syn mógł znów oglądać świat. Mam nadzieję, że z pomocą ludzi dobrej woli wygramy z czasem i zbierzemy wymaganą kwotę. Będę wdzięczna za każdą złotówkę, za każdą, nawet najmniejszą pomoc! 

Mama Damiana