Niski wzrost - wielki człowiek... Pomagamy Danielowi!

Życie bez wózka? Ja takiego nie znam. Dla niektórych oznacza dramat, koniec marzeń, czasem życia… Dla mnie to jedyna codzienność, jaką mam i staram się korzystać z niej na 100%! Przecież innego życia mieć nie będę, a chcę czerpać z tego wszystkiego, co oferuje mi świat!  Choroba uniemożliwiła mi poruszanie się o własnych siłach. Jedyną szansą na normalne życie jest specjalistyczny wózek elektryczny... 

Mam na imię Daniel, mam 48 lat i nieco ponad metr wzrostu. Od urodzenia jestem chory na achondroplazję. To choroba uwarunkowana genetycznie. U chorych zwraca się uwagę przede wszystkim na niedobór wzrostu, jednak objawów jest zdecydowanie więcej –  skrócenie długości rąk i nóg, szponowatość kolan czy lordoza...

Choroba skazała mnie na wózek inwalidzki i ciągłą zależność od innych. Moje życie nie jest usłane różami, mimo to jestem osobą pogodną, z dużym poczuciem humoru. Jak każdy z nas, mam mnóstwo celów i pięknych marzeń. Nie cierpię siedzieć w domu i użalać się nad sobą. Jak mawiał Stephen Hawking, ludzie nie mają czasu na kogoś, kto wiecznie się złości i narzeka. Trzeba zawsze iść ze swym życiem do przodu. I ja tak właśnie robię.

Razem z żoną, w miarę naszych możliwości staramy się odkrywać piękne miejsca w otaczającym nas świecie. Wspieramy się i wspólnie pokonujemy napotykane przeciwności losu. Niestety jest ich całkiem sporo – przeszkody architektoniczne, wysokie opłaty za leczenie, rehabilitację czy kosztowne usługi krawieckie...

Największą barierą, której nie jesteśmy w stanie sami pokonać, jest zużyty wózek inwalidzki. Jego serwisowanie pochłania wszystkie nasze oszczędności… Życie osoby z taką chorobą jak moja jest zwyczajnie trudne, bo wszystko zależy od wózka, który musi być niezawodny. Bez niego nie jestem w stanie normalnie funkcjonować i żyć.

Pracuję zawodowo, jestem adiunktem na uniwersytecie. Niestety moja pensja pokrywa tylko część z tych niezbędnych wydatków… Jak co roku, od października mam zaplanowane prowadzenie zajęć na studiach dziennych i zaocznych. Zepsuty wózek spowodował, że moja kariera zawodowa stoi pod znakiem zapytania. Bez niego nie jestem w stanie ruszyć się z domu...

Obecny sprzęt, po ponad 10 latach intensywnego użytkowania, stał się zużyty i zawodny. Awarie stały się codziennością. Sprawny wózek elektryczny to moje być albo nie być… 

Często bywa trudno, ale nie poddaję się. Mimo mojej chęci do walki i radzenia sobie samodzielnie ze wszystkimi przeciwnościami losu nie przeskoczę muru, którym są ogromne dla mnie środki... 

Niestety zakup nowego sprzętu jest w tym momencie dla mnie nieosiągalny.  Cena jest ogromna! Dlatego bardzo proszę o pomoc w zebraniu niezbędnych środków na zakup wózka elektrycznego, który pozwoli mi normalnie żyć... 

Daniel