SLA to wyrok! Pomóż nim będzie za późno!

Czasem tego nie doceniasz - tego, że widzisz, słyszysz, możesz oddychać i smakować życie na tyle wyjątkowych sposobów. Sprawność bierzesz za pewnik, nie przypuszczając, że wszystko, co masz w ciągu zaledwie kilku miesięcy może bezpowrotnie zniknąć. 

Zaczęło się niepozornie... drętwienie w koniuszkach palców, lekki niedowład prawej ręki. Nikt  w najgorszych wizjach nie podejrzewał, że w cieniu niegroźnych symptomów rozwija się poważna choroba, odbierając krok po kroku wiele możliwości życiowych, by ostatecznie pokazać swoje prawdziwe oblicze... Danusia już nigdy nie wsiądzie na rower, nie pojedzie autem, nie wybierze się samodzielnie na spacer do lasu. Nie zje również samodzielnie posiłku, nie ubierze się , nie umyje, nie posprząta w domu, nie ugotuję najbliższych obiadu, nie pójdzie do pracy, nie zrobi zakupów. 

Do niedawna Danusia była pełną życia, kochającą ludzi, pracę i naturę kobietą. Jeszcze dziś mówiąc o tym w czasie przeszłym wszyscy czują się dziwnie. Pracowała w żłobku opiekując się dziećmi, hobbystycznie tworzyła bukiety i kartki okolicznościowe, w przyszłości planowała opiekować się ludźmi starszymi. Dziś sama wymaga opieki 24 godziny na dobę, 7 dni w tygodniu. Od pierwszych objawów minęło zaledwie 1,5 roku - dziś Danusia nie chodzi, nie porusza rękoma, nie je samodzielnie, traci umiejętność mówienia - nawet rodzina powoli ma problemy ze zrozumieniem tego, co chce przekazać… 

SLA (stwardnienie zanikowe boczne) to ciężka, nieuleczalna, neurodegeneracyjna choroba, która prowadzi do porażenia neuronów ruchowych, a co za tym idzie,  upośledzenia działania lub zaniku mięśni, w następstwie niedowładu różnych części ciała, a także uszkadza obszary układu oddechowego i układu pokarmowego. Stopniowo odbiera zdolność chodzenia, mówienia, oddychania, przy czym umysł chorego pozostaje sprawny do końca. Jest to choroba na tyle okrutna, że wraz z nią Danusia otrzymała jednocześnie wyrok śmierci - na ten moment nie wynaleziono na nią skutecznego lekarstwa! Postępuje bezlitośnie szybko, tego procesu nie sposób zatrzymać, można próbować go jedynie spowolnić. Niezbędna do tego jest kosztowna rehabilitacja, opieka, pomoc specjalistów i odpowiedni sprzęt.

Dzięki pomocy wszystkim darczyńcom od początku zbiórki do tej pory mogliśmy pokryć wszelkie koszty związane z leczeniem i rehabilitacją. Dzięki wsparciu organizacji i dobrych ludzi mogliśmy zakupić niezbędny sprzęt, laptopa wraz z odpowiednim oprogramowaniem i komunikatorem umożliwiającym Danusi pisanie oczyma. To w tym momencie jedyna możliwość na kontakt ze światem zewnętrznym. 

Danusia pomimo choroby i niewyobrażalnego cierpienia stara się codziennie uśmiechać. Nie wie ile dni jej zostało, ale każdy jest dla niej najcenniejszy i chce go przeżyć jak najpiękniej. Bądźmy przy niej, trwajmy, pomagajmy, otoczmy opieka i miłością. 

Siostra Aneta i przyjaciółka Dorota