Wróciłem do domu, pomyślałem, że kaszel zaraz przejdzie... I obudziłem się w szpitalu z niedowładem❗️Pomocy❗️

W listopadzie 2025 świat mój i moich najbliższych wywrócił się o 180 stopni. Zaczęło się od tego, że wróciłem do domu po pracy. Nagle zacząłem kaszleć, ale nie było to coś poważnego. Pomyślałem, że zaraz przejdzie. A potem obudziłem się w szpitalu. Z niedowładem kończyn górnych i dolnych. 

Byłem przyzwyczajony do intensywnego trybu życia, a każdy dzień wyglądał podobnie. Ciągłe podnoszenie sobie poprzeczki i stawianie celów zarówno prywatnych, jak i zawodowych które, jak się okazało, nie były dla mnie osiągalne. W pewnym momencie mój organizm powiedział: „STOP”.

Mój „okres szpitalny” znam jedynie z opowieści rodziny i najbliższych. Dla mnie to chwilowa przerwa. Nie pamiętam reanimacji, nie pamiętam leczenia, żadnych przebłysków tego, że w szpitalu ponownie doszło do zatrzymania akcji serca. Po prostu w jednej chwili kładłem się spać, w drugiej nie mogłem się ruszać w szpitalu.

Jestem wdzięczny Bogu, że los dał mi drugą szansę – drugie życie. Niestety konsekwencją, z którą do teraz walczę, jest utrata sprawności. Po powrocie do świadomości i odzyskaniu czucia oraz kontroli w górnych partiach ciała nie poddaje się i walczę dalej. Walczę, by stanąć na nogi. 

Na chwilę obecną poruszam się na wózku, lecz rokowania są optymistyczne, a rehabilitacja w specjalnym ośrodku sprawia, że każdego dnia jestem bliżej osiągnięcia swojego celu – powrotu do pełnej sprawności. Niestety turnus nie jest, jak dla mnie i najbliższych, małym wydatkiem więc nasze możliwości już się wyczerpują.

Pierwszy turnus w ośrodku udało się opłacić. Przedłużyliśmy pobyt z własnych oszczędności, ale na następny już nas nie stać. A to najlepszy i najbardziej efektywny sposób, by w końcu stanąć znowu na nogi. Stąd decyzja o zbiórce. Nie zmuszam, nie błagam, bo wiem, że są bardziej potrzebujący. Ale jeśli możesz pomóc i zechcesz, będę Ci bardzo wdzięczny.

Darek