Rzadka wada genetyczna odebrała Amelce już za wiele! Proszę, pomóż mi w walce o ukochaną córkę!

Amelka jest już nastolatką. Powinna móc cieszyć się młodością tak, jak jej rówieśnicy: chodzić do kina, umawiać z koleżankami na wspólne nocowanie, realizować pasje i marzenia. Niestety, na drodze mojej córki stanęła diagnoza, która nigdy nie dała jej na to szans: zespół Angelmana. 

To rzadka wada genetyczna, która spowodowała, że Amelka nie mówi, nie je, nie myje się ani nie obiera samodzielnie. We wszelkich podstawowych czynnościach potrzebuje mojej opieki i wsparcia. Dodatkowo u córki występuje także lekooporna padaczka oraz nasilająca się skolioza. Skrzywienie kręgosłupa jest ogromne, wynosi już 45 stopni i jeśli nie uda się nam go zatrzymać – Amelce grozi jeżdżenie na wózku. 

Pomimo tak trudnej sytuacji córka pozostaje niezwykle radosną i pogodną dziewczynką. To właśnie jej roześmiane oczy dają mi siłę do tego, by każdego dnia walczyć o jej komfort, zdrowie i samodzielność. Amelka jest pod stałą opieką wielu specjalistów, potrzebuje regularnej rehabilitacji oraz wózka multifunkcyjnego. Niestety, wiąże się to z wysokimi kosztami, które trudno jest udźwignąć. 

Oddałabym wszystko, by Amelka była zdrowym dzieckiem. By miała szansę na samodzielność, na spełnianie marzeń. By w przyszłości mogła pójść na studia, rozpocząć pracę i założyć własną rodzinę. Wiem jednak, że żadna z tych rzeczy nigdy się nie stanie. Amelia zawsze będzie funkcjonować jako moja mała córeczka. Zawsze będzie potrzebowała pomocy w najprostszych czynnościach. Zawsze będzie potrzebowała, bym była przy niej.

I ja chcę przy niej być. Zrobię wszystko, co w mojej mocy, by pomimo tak ogromnych ograniczeń jej życie było spokojne, szczęśliwe, beztroskie. By nie było w nim bólu. Dlatego proszę Was o pomoc. 

Mama Amelii, Patrycja