Los nie miał dla mojego syna litości. Robię, co w mojej mocy, by dać mu godne życie. Proszę, pomóż!

Kiedy patrzę na mojego syna, widzę chłopaka, który każdego dnia toczy cichą walkę o godne życie. Mimo ogromu cierpienia, jakiego doświadcza od pierwszych chwil, Dominik pozostaje pogodny i ciekawy świata. Jego uśmiech i łagodne oczy dają mi siłę, by się nie poddawać, choć serce pęka z żalu, gdy widzę, z jak ciężką chorobą musi się mierzyć.

Mój syn od urodzenia cierpi na mózgowe porażenie dziecięce. Ma zaniki mięśniowe oraz przykurcze wielostawowe w kończynach. Porusza się na wózku inwalidzkim i jest żywiony przez PEG-a. Jest całkowicie niesamodzielny i zależny od pomocy drugiej osoby. Zależny ode mnie.

Choć Dominik nie mówi, nawiązuje kontakt wzrokowy i reaguje adekwatnie do sytuacji mimiką twarzy. Porozumiewa się też za pomocą cyberoka. To jego okno na świat, które pozwala mu wyrażać siebie mimo tylu barier i fizycznych ograniczeń.

Obecnie leczymy ciężką odleżynę, do której pielęgnacji niezbędne są specjalistyczne, bardzo drogie opatrunki. Dodatkowo Dominik pilnie potrzebuje nowego wózka multifunkcyjnego z funkcją odchylanej pozycji, który zapewni mu odpowiednią stabilizację i pozwoli na ulgę w bólu. Udało nam się uzyskać dofinansowania z PFRON oraz NFZ, jednak warunkiem zakupu jest wniesienie wkładu własnego.

Sama nie jestem w stanie udźwignąć tak dużego wydatku, dlatego z całego serca proszę Was o pomoc. Każda wpłata i każde udostępnienie to dla mojego syna ulga w codziennym cierpieniu i szansa na sprawniejsze i bardziej komfortowe życie. Proszę, nie przechodźcie obojętnie!

Dorota, mama Dominika