Elżbieta Nowicka, 70 lat

Przez dłuższy czas nie mogłam dodzwonić się do mamy. Czułam, że coś jest nie tak, dlatego natychmiast interweniowałam. Karetka szpital, oddział ratunkowy i zaczęła się walka o życie. Moja mama dostała udaru.

Przez to, że mama mieszka sama, nie otrzymała pomocy dostatecznie szybko. Leżała po udarze osiemnaście godzin, co spowodowało ogromne spustoszenie w organizmie. Mama, do tej pory samodzielna, mobilna doznała porażenia całej lewej strony ciała, łącznie z przełykiem. Założono jej sondę do żołądka. Przez trzy tygodnie monitorowano jej stan, ponieważ istniało zagrożenie powtórnym udarem. Na szczęście trafiliśmy na wspaniałych lekarzy i personel. Poruszyłam niebo i ziemię, żeby po oddziale udarowym mama została od razu przewieziona na oddział rehabilitacyjny. Tam zaczęliśmy kolejny etap walki – tym razem o powrót do zdrowia. Udar był naprawdę ciężki. Rehabilitacja jest utrudniona, ale rehabilitanci i mama nie poddają się, walczą. Z lewą nogą jest trochę lepiej, jednak mama nadal nie jest w stanie nawet sama usiąść.

Muszę zapewnić mamie pobyt w ośrodku rehabilitacyjnym, ale przekracza to moje możliwości finansowe. Miesiąc w takim ośrodku to koszt około 40 000 złotych. Będę wdzięczna za każdą wpłatę, najmniejsze wsparcie będzie dla nas ważne. Za wszystko z góry dziękuję.

Kinga