Nie poddam się w tej trudnej walce... Twoja pomoc daje mi nadzieję!

To przykre jak w krótkim czasie nasz świat może całkowicie się zawalić. Gdy mój mąż, zawsze entuzjastyczny i optymistycznie nastawiony do życia, zachorował na nowotwór gardła, u mnie zdiagnozowano stwardnienie zanikowe boczne. To wszystko spadło na nas jak grom z jasnego nieba, kompletnie niespodziewanie i w jednej chwili...

Ze względu na panującą wtedy sytuację pandemiczną zostaliśmy rozdzieleni. Mąż znajdował się na zamkniętym szpitalnym oddziale, gdzie rozpoczął radio i chemioterapię - na szczęście dziś nowotwór jest w regresji - ja natomiast skupiłam całe swoje siły na walce z postępującą chorobą. 

Od wielu lat pracowałam jako bibliotekarka w szkole podstawowej, co zresztą sprawiało mi ogromną przyjemność. Zawsze z radością chodziłam do pracy, bo wiedziałam, że czekają na mnie dzieci, których radość i beztroska od razu potrafią dodać sił do życia.

Teraz z dnia na dzień coraz trudniej jest mi się poruszać, a pokarm i składniki potrzebne organizmowi mogę przyjmować jedynie za pomocą specjalnej rurki PEG. Niestety przez chorobę moje mięśnie coraz bardziej wiotczeją, odbierają mi nie tylko możliwość chodzenia, ale również komunikowania się z innymi. Coraz trudniej mi się mówi i porozumiewa nawet z bliskimi mi osobami. 

Moją nadzieją od jakiegoś czasu stała się terapia komórkami macierzystymi. Leczenie to daje szansę na spowolnienie mojej choroby, a nawet delikatne cofnięcie jej potwornych skutków. Dzięki dotychczasowej pomocy z Waszej strony przyjęłam już kilka podań, ale w leczeniu konieczna jest systematyczność, inaczej nie przyniesie ono oczekiwanych skutków. Nie mogę się więc poddawać, muszę walczyć dalej o swoje zdrowie i sprawność! Wasze wsparcie pozwoliło mi również zaopatrzyć się w sprzęt, który przy ostatnio przebytej infekcji dróg oddechowych bardzo mi pomógł. 

Każdego dnia boję się o moje zdrowie i zdrowie męża, bo nie wiem co czeka nas w przyszłości. Chciałabym żeby ten strach minął, żebyśmy nie musieli obawiać się, że zabraknie nam środków na leczenie. Chciałabym podtrzymać nadzieję, że jeszcze będzie dobrze, dlatego po raz kolejny bardzo Was proszę o pomoc!

Elżbieta