Emilia i Szymon Jankiw, 2 latka

Jestem mamą bliźniaków urodzonych w 31. tygodniu ciąży. Od pierwszych chwil ich życie było walką. Sepsa, operacje, respiratory… 2,5 miesiąca w szpitalu i strach o każdy kolejny dzień.

Szymonek przeszedł niedrożność jelit i ma stomię. Dziś na szczęście chodzi i nie wymaga rehabilitacji, ale jego stan zdrowia wciąż wymaga kontroli i ogromnej uważności. 

U Emilki w 7. miesiącu życia badanie ABR wykazało obustronną głuchotę czuciowo-nerwową – na jedno uszko nie słyszała wcale, na drugie reagowała dopiero przy 80 decybelach. To był ogromny cios. Zaczęła nosić aparaty i rozpoczęła się walkę o każdy najmniejszy dźwięk. Na szczęście w toku kolejnych badań okazało się, że słuch Emilki uległ poprawie. Córeczka zaczęła też wypowiadać pojedyncze słowa i reaguje na dźwięki. Celem jest teraz kontynuacja intensywnej rehabilitacji.

Niestety to nie jedyne wyzwanie. U Emilki zdiagnozowano mózgowe porażenie dziecięce – diplegię spastyczną kończyn dolnych. Siedzi wyłącznie w pozycji „W”, raczkuje i próbuje się podnosić, ale w nóżkach wciąż brakuje siły. Każdy, nawet najmniejszy postęp, to efekt ciężkiej pracy i codziennej rehabilitacji metodą Bobath i MEDEK.

Nasza codzienność to wizyty u specjalistów, kontrole i nieustanna walka o sprawność oraz rozwój dzieci. Robię wszystko, aby dać im jak największą szansę na samodzielność. Dlatego proszę o wsparcie. Każda pomoc to realna szansa na lepszą przyszłość dla Emilki i Szymonka. Dziękuję z całego serca. 

Mama Szymonka i Emilki