Szansa na lepszą przyszłość Emilki. Nie możemy jej zmarnować!

Kiedy chwilę po porodzie podano mi Emilkę, czułam się, jakbym trzymała w rękach cały mój świat. To było niesamowite. Malutka córeczka, która pojawiła się w moim życiu, skradła całe moje serce i wiem, że będzie tak już na zawsze. 

Emilka przyszła na świat w 32 tygodniu ciąży. Urodziła się z Zespołem Downa i w związku z tym, wymaga pomocy wielu specjalistów. Od urodzenia uczęszcza do neurologopedy, fizjoterapeuty, psychologa, pedagoga... Konieczne są także wizyty u okulisty w celu kontrolowania wady wzroku Emilki. Od pewnego czasu jest to problem, który zmienia się bardzo dynamicznie. Córeczka musi nosić okulary. 

W sierpniu minie rok, odkąd Emilka zaczęła uczęszczać do przedszkola. Jest to jej ulubiony czas w ciągu dnia, ponieważ wspaniale bawi się z rówieśnikami. Potrafi układać proste zdania, dlatego ich kontakt nie jest utrudniony. Rozwój mowy zawdzięcza przede wszystkim turnusom zarówno stacjonarnym jak i wyjazdowym, w których staramy się brać udział raz w miesiącu. Wtedy przez trzy dni logopedzi współpracują z Emilką, by cały czas rozwijała swoje umiejętności. Wyjazdy rozpoczęliśmy we wrześniu, natomiast z miesiąca na miesiąc zauważamy ogromną poprawę w sposobie jej wypowiedzi. 

Oprócz zajęć w przedszkolu Emilka dwa razy w tygodniu uczęszcza na indywidualne terapie wspomagające jej rozwój. Mimo tak wielu przeciwności, które spotkały moją córeczkę, ogromną radość sprawia mi obserwacja jej ciągłego rozwoju.

Uwielbiam patrzeć na uśmiech mojej córeczki. Często zaraża mnie swoim pozytywnym nastawieniem, szczególnie kiedy mam gorszy dzień. Wychodzimy wtedy na plac zabaw i patrząc na jej szczęście, moje problemy odchodzą w niepamięć. Emilka nie ma problemów z chodzeniem czy bieganiem. Wymaga jedynie asekuracji podczas chodzenia po schodach. Nie potrafi jeszcze podskakiwać, ale wiem, że na wszystko przyjdzie czas. 

Emilka bardzo ładnie i przede wszystkim samodzielnie je i pije. Cieszę się, że potrafi tak wiele. Ma dopiero 3-latka, a wspaniale radzi sobie z wieloma czynnościami. Po zajęciach w przedszkolu często bawi się lalkami, kuchnią. Jestem z niej bardzo dumna i wierzę, że kolejne lata przyniosą liczne rozwojowe sukcesy.

Każdego dnia staram się zrobić jak najwięcej, by Emilka mogła mówić płynniej, znać i wypowiadać coraz więcej słów. Niestety, koszty związane z turnusami często przekraczają kilka tysięcy złotych. Dodatkowo terapie, specjalistyczne sprzęty do fizjoterapii - wszystko to generuje naprawdę wysokie sumy. Proszę, pomóż... Razem sprawmy, by życie Emilki było, jak najbardziej samodzielne! 

Kochająca mama, Agata