Pomóż zawalczyć o powrót do sprawności!

18 lipca 2022 roku zapowiadał się całkiem zwyczajnie. Po prostu kolejny letni dzień. Jednak wydarzyło się wtedy coś, co na zawsze zmieniło życie mojej rodziny. I choć zaczęło się całkiem niewinnie, konsekwencje okazały się tragiczne… Odczuwalne są do dziś.

W dzień, który stał się największą tragedią dla mnie i moich dzieci, mój mąż poczuł ból w ręce. Na tyle silny, że w trybie nagłym pojechał do szpitala. Dokładnie wtedy, na szpitalnym łóżku wszystko się zaczęło… Udar lewej półkuli, paraliż prawej strony ciała i afazja, czyli zaburzenie mowy. 

Kiedy myśleliśmy, że nic gorszego już nas już nie spotka, po niespełna 3 tygodniach doszło do drugiego udaru. To były dla całej rodziny dramatyczne chwile… Na siemianowickim oddziale intensywnej terapii lekarze nie dawali mojemu mężowi większych szans na przeżycie. Ten drugi udar był jak wyrok…

Nie byłam gotowa na pożegnanie się z ukochanym mężem… Nasze dzieci nie były gotowe na pożegnanie z ojcem… Na szczęście tym razem los nam sprzyjał. Silny organizm i wola życia spowodowały, że Eugeniusz jest wśród nas i mimo bardzo ciężkiego stanu kontynuuje walkę o swoje życie. 

Aktualnie przebywam z mężem w ośrodku rehabilitacyjnym w Krakowie, gdzie każdego dnia pod okiem specjalistów Eugeniusz pracuje nad poprawą swojej sprawności. Postępy, mimo że przychodzą powoli, są widoczne na każdym kroku! 

Wiemy, że obraliśmy prawidłowy kierunek leczenia. Jednak jest to droga niezwykle kosztowna. Miesięczny turnus rehabilitacyjny pochłonął oszczędności naszego życia! 

Zdajemy sobie sprawę, że Eugeniusz będzie musiał spędzić tu długie miesiące, aby wrócić do domu w pełni sił. Sami nie damy rady opłacić takiego pobytu, dlatego zwracamy się o pomoc. Proszę ludzi dobrego serca o wsparcie w sfinansowaniu rehabilitacji mojego męża. Dziękujemy za każdy gest.

Żona Jolanta