Mięśnie Ewy są coraz słabsze... Proszę, POMÓŻ!

Cała ciąża z Ewunią przebiegała prawidłowo. Nie mogłam się doczekać, aż w końcu przywitam na świecie moją córeczkę. Jak każdy rodzić najbardziej marzyłam o tym, aby po prostu była zdrowa, tak jak jej rodzeństwo. Niestety, Ewunia nie miała tyle szczęścia…

Od samego początku lekarze zauważyli nieprawidłowe napięcie mięśni u mojego dziecka. Konieczne było niezwłoczne wdrożenie rehabilitacji, ale mimo to córka z trudnością zdobywała wszystkie rozwojowe kroki milowe. Późno zaczęła siadać, raczkować, chodzić, mówić… Mimo ćwiczeń jej mięśnie nie były silniejsze!

U Ewy zdiagnozowano między innymi: wadę postawy, postawę asymetryczną, koślawość kolan i stępów, chód gołębi, niepełnosprawność intelektualną w stopniu lekkim i opóźniony rozwój mowy. Codzienność mojego dziecka jest pełna wyrzeczeń, żmudnych rehabilitacji, wizyt w szpitalach i u wielu specjalistów. Córka cały czas jest badana, pojawiają sie też nowe rozpoznania. 

Mimo tak wielu trudności Ewa jest prawdziwym promyczkiem słońca. Kocha malować, spędzać czas na świeżym powietrzu, wśród przyjaciół, których nie ma zbyt wielu ze względu na swoją niepełnosprawność. Widzę jak każdego dnia walczy, jestem z niej niesamowicie dumna, że się nie poddaje i chciałabym zrobić wszytsko, by miała jak najlepsze życie, choć nie jest to proste…

Mięśnie Ewuni są coraz słabsze, córka nie może obciążać serca, potrzebuje stałej opieki wielu specjalistów a to wiąże się z ogromymi kosztami. Dlatego z całego serca proszę – pomóżcie mi uzbierać środki na jej dalsze leczenie, rehabilitację i diagnostykę. Już straciłam jedno dziecko, nie mogę teraz stracić też Ewy!

Agata, mama