Córeczkę zobaczyliśmy po raz pierwszy, gdy miała już 2 latka – w programie telewizyjnym. Prosimy o wsparcie dla Ewusi!

Nasz historia różni się od tej większości rodzin. Nie powitaliśmy córeczki na świecie, nie trzymaliśmy w ramionach Ewuni tuż po porodzie, nie zabraliśmy jej do domu zawiniętej w maleńki kocyk. Naszą Kruszynkę zobaczyliśmy po raz pierwszy, gdy miała już 2 latka – na ekranie telewizora.

Ewusi nie było dane być otoczoną miłością i troską od pierwszych chwil, ponieważ po porodzie pozostawiono ją w szpitalu. Gdy we wrześniu 2024 roku zobaczyliśmy ją w programie jednej ze stacji telewizyjnych, nasze serca od razu zaczęły bić w jej kierunku. Taka maleńka, bezbronna, chora i… samotna. Każde dziecko powinno być tulone, słyszeć śpiewane na dobranoc kołysanki i czuć bezwarunkową miłość rodziców. Rzeczywistość Ewy stanowiły jednak 4 ściany szpitalnej sali i opieka personelu medycznego, która – choćby najwspanialsza – nigdy nie zastąpi mamy i taty.

Ze względu na ogromne problemy ze zdrowiem trudno było znaleźć kogoś, kto da jej dom i rodzinę. Ewa urodziła się jako skrajny wcześniak w 27. tygodniu ciąży, ważąc zaledwie 900 g. Po porodzie doszło do martwiczego zapalenia jelit, przez co większość musiała zostać usunięta. Przez 12 godzin dziennie musi być podłączona do cewnika Broviaka, czyli żywienia pozajelitowego. Jest także żywiona przez PEG-a z powodu refluksu, który przyczynił się do cofania treści jelitowej i spowodował u Ewy uraz do jedzenia… 

Droga do tego, by zostać rodzicami Ewusi trwała długo – dopiero w marcu 2025 roku mogliśmy zabrać ją do domu. Jej rozwój był opóźniony względem rówieśników o co najmniej kilka miesięcy. Słabiutkie mięśnie – szczególnie brzuszka, chwiejny krok, wzmożone napięcie w rączkach… Ewunia nie mówiła, wydawała z siebie jedynie pojedyncze dźwięki. 

Wiedzieliśmy, że musimy zrobić wszystko, by zawalczyć o rozwój córeczki. Dzięki naszej opiece i wsparciu wielu specjalistów w ciągu zaledwie paru miesięcy Ewa zaczęła robić ogromne postępy. Budujemy relację, a ona coraz bardziej się otwiera. Więcej gaworzy, powtarza sylaby… Widzimy, jak bardzo chce zacząć mówić!

Córeczka jest pod stałą opieką m.in. neurologopedy, okulisty, kardiologa i neurologa. Co 3 miesiące jeździmy do Centrum Zdrowia Dziecka na całościowe kontrole. Każdego dnia robimy, co tylko się da, by Ewa miała szansę na zdrową, bezpieczną i samodzielną przyszłość. Aktualnie najbardziej zależy nam na tym,  żeby w końcu mogła zacząć jeść. Jest to szczególnie ważne, ponieważ będzie miała wówczas szansę pójść w przyszłym roku do przedszkola razem ze swoimi rówieśnikami.

Aby było to możliwe, niezbędne są turnusy rehabilitacyjne oraz rozkarmiające. Niestety, ich koszty są bardzo wysokie, dlatego z całego serca prosimy Was o wsparcie. Pomóżcie nam zawalczyć o córeczkę i pomimo tak trudnego startu – dać jej szansę na jak najlepsze życie. Każdy gest dobrego serca jest tu bezcenny!

Rodzice Ewusi

➡️ Reportaż o Ewusi w „Faktach" (otwiera nową kartę)

➡️ Materiał o Ewuni i jej rodzicach (otwiera nową kartę)

➡️ Ewa i jej rodzice w materiale „Dzień dobry TVN" (otwiera nową kartę)