Czuję ból, który przerwać może tylko operacja! Proszę, pomóż...

Tamten okres mojego życia znam tylko z opowiadań. Urodziłam się w 29 tygodniu ciąży, ważąc 1150 gramów. To zaważyło na całym moim życiu, które już zawsze będzie różniło się od tego, które prowadzić możesz Ty. Mnóstwo ograniczeń, bólu i ciężkiej pracy, by osiągnąć najmniejszy postęp… Dziś pilnie potrzebuję operacji, zwanej rizotomią. To moja nadzieja na to, by pozbyć się cierpienia! Proszę, pomóż mi…

Mam na imię Ewelina i mam 29 lat. W wyniku niedotlenienia okołoporodowego choruję na czterokończynowe spastyczne porażenie mózgowe. Wkrótce czekają mnie trzy operacje, jednak najważniejszą jest rizotomia. Ta operacja to moja szansa na życie bez bólu, który jest spowodowany spastyką. Dotychczasowe leczenie i rehabilitacja nie przynoszą pożądanych rezultatów. Od kilku lat spastyka daje coraz mocniej o sobie znać, zaburzając normalne funkcjonowanie organizmu, dochodzą do tego nowe dolegliwości utrudniające mi życie. W ubiegłym roku miałam mieć wszczepioną specjalistyczną pompę, ale niestety nie przeszłam pozytywnie testów...

Boję się, że jeśli nie uda mi się zdobyć środków na operację, będę musiała pogodzić się z tym, że ból stanie się codziennością… Przy tylu ograniczeniach nie mogę na to pozwolić!  

Przeszłam już wszystko, co było na miarę możliwości finansowych mojej rodziny, począwszy od grasicy, akupunktury, środków obniżających napięcie po wydłużanie ścięgien, wstrzykiwanie botuliny i alkoholu. Rehabilitacja jest dla mnie w tej chwili niemal nieosiągalna, bo jako dorosły pacjent neurologiczny nie rokuję. Czas oczekiwania na turnus z NFZ to rok. Nie mogę tyle czekać, bo mój stan się pogarsza!

Ceny turnusów w prywatnych ośrodkach są poza zasięgiem naszych możliwości (trzytygodniowy pobyt oscyluje w granicach 10 tysięcy złotych). Bez takiej ciężkiej, systematycznej rehabilitacji dotychczasowa praca i wysiłek wszystkich lat pójdą na marne, a moje szanse na w miarę normalne funkcjonowanie w społeczeństwie znikną z upływem lat…

Jestem pogodną, wrażliwą, komunikatywną, uspołecznioną dziewczyną, niestety przykutą do wózka, uzależnioną od pomocy innych osób. Ciężko mi zwracać się o pomoc w sytuacji, gdy widzę, słyszę wokół apele chorych ludzi, zrozpaczonych matek mających umierające dzieci, a z powodu braku funduszy zamykane są szpitale, hospicja...

Gdyby moje życie potoczyło się inaczej, gdybym była osobą zdrową i zamożną, starałabym się pomóc wszystkim tym osobom, których dni są policzone, a skraca je jeszcze bezduszność społeczeństwa… Mam nadzieję, że kiedyś będę mogła! Tymczasem dziś stanęłam w sytuacji, że to ja potrzebuję wsparcia…

Będę wdzięczna za każdą złotówkę, każde udostępnienie mojego apelu. Operacja zbliża się wielkimi krokami, a na ten moment nie mam z czego jej opłacić… Proszę, pomóż mi zdążyć. Obiecuję, że będę dalej ciężko pracować, by wygrać swoje zdrowie!

➡️ FB Pomoc dla Eweli (otwiera nową kartę)

➡️  Licytacje dla Eweliny (otwiera nową kartę)