Choroba zabrała Filipowi już zbyt wiele... Walczymy o to, by nie zabrała uśmiechu!

Lata walki z chorobą syna nauczyły mnie jednego. W wychowywaniu niepełnosprawnego dziecka równie ważne jak leczenie i rehabilitacja jest to, by nie straciło ono uśmiechu, chociaż namiastki dzieciństwa. Choroba zabrała mu już tak wiele... Nie pozwolę na to, by zabrała też radość!

Filip choruje na rdzeniowy zanik mięśni, przez co, mimo że ma już 13 lat, nigdy nie stanął na nogach, nigdy samodzielnie nie usiadł, nie przewrócił się na drugi bok. Każdej nocy oddycha za niego respirator, ale każdego dnia Filip stara się czerpać z życia ile tylko może, chociaż jeździ wózkiem elektrycznym, a każdą pracę jego mięśni wykonują za niego opiekunowie.

Zapewniamy synkowi wszystko, czego potrzebuje.  Korzystamy z pomocy szeregu lekarzy i fizjoterapeutów, po generuje ogromne koszty. Jednak nie możemy się poddać, ta walka toczy się o życie Filipa!

Pracuję w tej samej szkole, do której uczęszcza Filip, dlatego jestem stale niedaleko, a Filip czuje się bezpiecznie. Nie powiem, że jest łatwo, oprócz pracy zawodowej, opieki nad Filipem, wychowuję jeszcze dwóch synów. Chcemy być jak najbardziej samodzielni finansowo, nie prosić o wszystko, dlatego, dopóki mogę, nie rezygnuję z pracy, ale są jeszcze marzenia i nigdy niespełnione pragnienia...

Filip uwielbia podróżować, pomimo że każdy wyjazd ogromne wyzwanie. Wielkokrotne przenoszenie go i przekładanie z samochodu do wózka oraz długie siedzenie w foteliku sprawia mu ból. Zabieramy go tylko tam, dokąd da radę dojechać wózek. Odpadają więc ścieżki leśne, polne dróżki, drogi utwardzane kamieniami, czy drobnymi kostkami brukowymi, a nawet nierówne drogi asfaltowe, bo głowa Filipa jest bardzo niestabilna, a mięśnie nie dają rady asekurować trzęsienia spowodowanego nierównościami.

Marzeniem Filipa jest specjalistyczna przyczepka rowerowa, dzięki której mógłby poczuć się wolny, mniej ograniczony przez chorobę, mógłby pojechać z nami niemal wszędzie! Pomożesz nam?

Mama Filipa