Nasz mały cud i największa życiowa próba. Pomóż nam zawalczyć o przyszłość Grzesia!

Nasza droga do pełnego szczęścia była niezwykle długa i kręta. Bardzo długo staraliśmy się o dzieci, mając za sobą lata niepewności i niezliczone wizyty u ginekologa. Te trudy wynagrodził nam najpiękniejszy dar – nasz pierwszy, ukochany syn. W naszych sercach wciąż jednak tliło się ogromne marzenie, by nie był jedynakiem i miał rodzeństwo. Kiedy znów udało się zajść w ciążę, nasze szczęście nie miało granic! Początkowo wszystko przebiegało wzorowo i spokojnie.

​Wszystko zmieniło się dramatycznie w 22. tygodniu ciąży, kiedy nagle trafiłam do szpitala. Lekarze robili, co mogli, ale w 23. tygodniu i 6. dniu ciąży na świat przyszedł Grześ. Ważył zaledwie 600 gramów – skrajny wcześniak, który od pierwszej sekundy musiał walczyć o każdy oddech.

​Grześ urodził się z praktycznie nierozwiniętymi płuckami. Przez pierwsze dwa miesiące życia jego malutkie ciało było całkowicie zależne od respiratora. Od porodu kilkakrotnie żegnaliśmy się z synkiem, a liczne infekcje nie pozwalały na zdrowy rozwój płuc. Każdy dzień był pełen strachu i modlitw. Z czasem nasz maluszek zrobił ogromny krok naprzód – udało się zejść na maseczkę, a w tej chwili oddycha już za pomocą tzw. wąsów tlenowych. Skutkiem tak wczesnego porodu jest jednak dysplazja oskrzelowo-płucna, z którą wciąż się mierzymy.

​To niestety nie koniec naszej walki. Grześ zmaga się również z retinopatią wcześniaczą i przyjmuje leki na padaczkę. Od urodzenia miał wielokrotnie przetaczaną krew i osocze… Czekamy też na tomografię główki, ponieważ tak długie niedotlenienie mogło wpłynąć na rozwój mózgu.

​Mimo tych wszystkich trudnych diagnoz lekarze dają nam ogromną nadzieję. Grześ ma olbrzymią szansę na to, by być w miarę sprawnym chłopcem i normalnie żyć! Aby to osiągnąć, musimy zagwarantować mu natychmiastową, intensywną i nieprzerwaną rehabilitację oraz najlepszą opiekę specjalistyczną. Każda godzina ćwiczeń i każda terapia przybliżają Grzesia do sprawności, pozwalając nadrabiać zaległości, które zostawiło po sobie skrajne wcześniactwo.

​Po latach wyczerpującego leczenia i przy obecnych, ogromnych wydatkach na ratowanie zdrowia synka, nasze możliwości finansowe się skończyły. Za nami 86 dni w szpitalu. Zaczynamy myśleć o tym, czego nasz synek będzie potrzebował po powrocie do domu, a koszty prywatnej rehabilitacji i dojazdów do specjalistów są naprawdę duże.

​Do tej pory sami regularnie staraliśmy się wspierać zbiórki dla innych potrzebujących dzieci, jednak dziś to my potrzebujemy pomocy. Jako rodzice nie potrafimy prosić o nią dla siebie, ale dla Grzesia zrobimy absolutnie wszystko. Dlatego z całego serca prosimy Was o wsparcie. Każda wpłata, każda złotówka i każde udostępnienie tej zbiórki to dla Grzesia szansa na samodzielne kroki i szczęśliwe dzieciństwo.

​Dziękujemy, że jesteście z nami w tej najważniejszej walce.

​Rodzice Grzesia