Nadzieja silniejsza niż nowotwór!

Dwa i pół roku temu moje życie zmieniło się na zawsze. Niespodziewanie spadła na mnie diagnoza, która przerwała moją dotychczasową codzienność. Dowiedziałam się, że choruję na nowotwór jajnika. Po 10 miesiącach przyjmowania leków, chwili oddechu i złudnej nadziei, że najgorsze już za mną, doszło do reemisji choroby. Dziś mam 49 lat i jestem już po dwóch operacjach i w trakcie 3 serii chemioterapii. Mimo bólu i niezwykłego ciężaru, który niesie za sobą nowotwór, nie tracę nadziei i walczę dalej!

Niestety rosnące koszty życia i coraz częstszych dojazdów do szpitala zmuszają mnie, aby poprosić o pomoc. Zanim zachorowałam, pracowałam w szpitalu i domu pomocy społecznej, gdzie pomagałam potrzebującym i chorym ludziom. Teraz ja znalazłam się po tej drugiej stronie. Mimo wszystko staram się swoim poczuciem humoru i siłą walki, na tyle na ile jest to możliwe, pomagać dziewczynom poznanym w szpitalu. Wierzę, że z Twoją pomocą dam radę pokonać nowotwór! Dziękuję!

Honorata